De zoektocht naar de nieuwe Hem gaat door. Wel 30x per dag check ik mijn email. Soms met resultaat maar soms ook niet. Ik email met verschilende mannen en het kaf begint zich van het koren te scheiden. Ik zie soms mogelijkheden ontstaan, al loopt dat ook regelmatig weer op niets uit.
De man waarmee ik potentie zie heeft ook contact met een stel. Hij heeft met hen een afspraak en wil die eerst afwachten. Is wel zo netjes maar teleurstellend voor mij.
Mijn avonden bestaan dus voor uit internetten. Ik neem mijn favoriete tv programma’s op en kijk ze met 1 oog terwijl ik zit te emailen. Hoe het dus echt met Floor Faber en Merdith Grey gaat weet ik niet. Ik denk wel goed want ik heb geen ernstige ongelukken langs zien komen.
Ik word wel een beetje moe van mezelf. Van het obsesief bezig zijn met mijn emailaccount, van het steeds weer na moeten denken over teksten en mannen en met het nadenken over wat ik wil en zoek in de man.
Dus laat dat stel maar snel afhaken zodat ik de potentiele Hem kan ontmoeten en kijken of het in het echt ook nog matcht met onze ideeen. Zou het voor mij wel wat rustiger maken.
Ik word wakker en moet meteen weer aan zondag denken. Al 3 nachten ben ik zijn boodschap in mijn dromen aan het verwerken. Vermoeiend en de wallen staan ondertussen wel in mijn gezicht gegraveerd. Valt me nog mee dat mensen niet vragen of ik zwanger ben omdat ik er zo moe uitzie.
Het idee dat ik weer op zoek moet naar een nieuwe Hem maakt me verdrietig. Hij was toch wel zo’n beetje mijn idealde donor. Maar ook het feit dat mijn eisprong zich gewoon op tijd aankondigd en de wetenschap dat er niks met dit eitje gedaan wordt doet pijn.
Ik ga niet lijdzaam afwachten. Ik wil het heft in eigen handen houden. Dat maakt ook dat ik zo van slag ben. Hij heeft mijn leven op zijn kop gezet en loopt daarna weg. HALLO!! Als iemand mijn leven op zijn kop mag zetten dan ben ik het of mijn toekomstige kindje. Niet hij.
Dus ik ben meteen het donor-terrein gaan verkennen en heb weer een advertentie op het internet gezet. Al heel snel kom ik tot de conclusie dat er niets is veranderd. Ik zie vooral veel mannen waarmee ik bij voorbaad al geen klik heb. De natuurlijke manier van insemineren is niet mijn manier. Vooral omdat de donor daarmee verwekker wordt en dus ook allerlei rechten en plichten krijgt. Nou eigenlijk vooral omdat ik er niet aan moet denken om met een vreemde waar ik me niet tot aangetrokken voel sex te hebben!
Daarnaast is het ook wel fijn als hij niet aan de andere kant van Nederland woont, geen opvoedrol wil vervullen of dat hij nooit meer iets met het kind te maken willen hebben, \dat hij niet al een dozijn donor-kinderen heeft rondlopen, we geen 15 jaar in leeftijd schelen (zowel naar boven als beneden) en dat hij geen schuilnaam heeft waar ik van moet kotsen. Ik kan toch niet iemand serieus nemen die zich deidealedonor noemt of jouwgrotewensenvervuller of sterkgezondzaad. Sorry hoor maar we zijn volwassen mensen die over volwassenmzaken met elkaar moeten praten. Je kan een kind toch niet met goed fatsoen vertellen "Nou je biologische vader heet supersperma."
Ik ben bang dat de zoektocht lang gaat worden. Dat heb ik Hem ook verteld. Hij en ik hebben kort gebeld. Het is wel zo netjes als hij weet dat ik verder aan het kijken ben, dat hij mijn leven volledig onderste boven heeft gehaald en dat hij eigenlijk nog steeds mijn nr 1 is. Hij begrijpt het en zegt dat hij niet volmoding een "nee" tegen donoren bij mij kan zeggen. Ook geen volmondig "ja" dus eigenlijk heb ik er niets aan.
Hij en ik spreken af dat we contact houden en als we nieuws hebben elkaar inlichten. We hangen op, ik klap mijn laptop open en check mijn email op DE email van mijn nieuwe donor.
Het idee dat ik weer op zoek moet naar een nieuwe Hem maakt me verdrietig. Hij was toch wel zo’n beetje mijn idealde donor. Maar ook het feit dat mijn eisprong zich gewoon op tijd aankondigd en de wetenschap dat er niks met dit eitje gedaan wordt doet pijn.
Ik ga niet lijdzaam afwachten. Ik wil het heft in eigen handen houden. Dat maakt ook dat ik zo van slag ben. Hij heeft mijn leven op zijn kop gezet en loopt daarna weg. HALLO!! Als iemand mijn leven op zijn kop mag zetten dan ben ik het of mijn toekomstige kindje. Niet hij.
Dus ik ben meteen het donor-terrein gaan verkennen en heb weer een advertentie op het internet gezet. Al heel snel kom ik tot de conclusie dat er niets is veranderd. Ik zie vooral veel mannen waarmee ik bij voorbaad al geen klik heb. De natuurlijke manier van insemineren is niet mijn manier. Vooral omdat de donor daarmee verwekker wordt en dus ook allerlei rechten en plichten krijgt. Nou eigenlijk vooral omdat ik er niet aan moet denken om met een vreemde waar ik me niet tot aangetrokken voel sex te hebben!
Daarnaast is het ook wel fijn als hij niet aan de andere kant van Nederland woont, geen opvoedrol wil vervullen of dat hij nooit meer iets met het kind te maken willen hebben, \dat hij niet al een dozijn donor-kinderen heeft rondlopen, we geen 15 jaar in leeftijd schelen (zowel naar boven als beneden) en dat hij geen schuilnaam heeft waar ik van moet kotsen. Ik kan toch niet iemand serieus nemen die zich deidealedonor noemt of jouwgrotewensenvervuller of sterkgezondzaad. Sorry hoor maar we zijn volwassen mensen die over volwassenmzaken met elkaar moeten praten. Je kan een kind toch niet met goed fatsoen vertellen "Nou je biologische vader heet supersperma."
Ik ben bang dat de zoektocht lang gaat worden. Dat heb ik Hem ook verteld. Hij en ik hebben kort gebeld. Het is wel zo netjes als hij weet dat ik verder aan het kijken ben, dat hij mijn leven volledig onderste boven heeft gehaald en dat hij eigenlijk nog steeds mijn nr 1 is. Hij begrijpt het en zegt dat hij niet volmoding een "nee" tegen donoren bij mij kan zeggen. Ook geen volmondig "ja" dus eigenlijk heb ik er niets aan.
Hij en ik spreken af dat we contact houden en als we nieuws hebben elkaar inlichten. We hangen op, ik klap mijn laptop open en check mijn email op DE email van mijn nieuwe donor.