ICSI 2 is over en uit

Kon ik hier maar weer eens echt goed nieuws plaatsen. Een berichtje waarin je leest dat ik zwanger ben! Wat zou dat geweldig fijn zijn om te doen. Maar het tegendeel is waar. Je leest wederom een teleurstellend berichtje. Een berichtje waarin ik schrijf dat ik ongesteld aan het worden ben. Een berichtje waarin ik schrijf dat ik even niet weet welke kant ik op moet. Een berichtje waarin in laat weten dat ik wederom teleurgesteld ben in mijn lijf.
Ooit.... ooit... ooit hoop ik weer eens echt goed nieuws te vertellen aan jou maar vandaag nog even niet.

Terugplaatsing (ICSI2 2)

Tussen de afspraken door bezoek ik de kliniek. Ik ben veel te vroeg. Een mooi moment om even wat opdrachten na te kijken. Dat even wordt lang want 45 minuten na de eigenlijk afspraaktijd mag ik pas naar binnen.
De handelingen zijn bekend en ik voel me dan ook ontspannen. Na afloop is het wachten op de embryoloog. Want zijn ze een beetje goed? Met de foto in haar hand komt ze binnenlopen. Klasse 1 en 2, ze zagen er prima uit.

Tevreden loop ik de kliniek uit. Ik ben nog niet de auto ingestapt en mijn gedachten draaien al weer op volle toeren. Niet over deze poging. Het is mijn werk dat me langzaam aan gillend gek maakt. Het is drukker dan druk en dat voelt nu niet goed. Ik wil een veilig warm nestje voor de embryootjes zijn en geen gestresst holletje wat steeds aan het rennen is. Ik probeer echt momenten van ontspanning te creeren maar lastig is het wel. Ik hoop maar dat de embryootje van een beetje stress houden en zich toch weten in te nestelen. Over 1 week krijgen ze namelijk 6 weken rust.

Het zijn er maar 2 (icsi 2)

"Er zijn 2 embryo's ontstaan en maandag is de terugplaatsing" verteld de embryoloog. Ze geeft informatie over de tijd dat ik me moet melden en wanneer ik gebeld word als er niks terug te plaatsen is omdat de embryootjes het niet geredt hebben. Ik kan niet luisteren. Ik voel verdriet omhoog borrelen. "Wacht even, het is voor mij veel informatie en ik ben teleurgesteld." zeg ik tegen haar. Ik wil weten hoe het kan dat er maar 2 embryo's zijn. Ze legt uit dat er 2 te rijp waren om te bevruchten en 1 was onrijp. De andere 2 waren goed en zijn dus bevrucht geraakt. Ik slik wat weg en schrijf de tijd van de terugplaatsing op.

De teleurstelling is groot. Ik had echt gehoopt dat er in ieder geval 1 cryo de vriezer in had gekund. Dat deze punctie tot 2 pogingen gerekt had kunnen worden. Het einde van mijn traject komt nu wel erg dichtbij. Hierna nog 1 punctie die vergoed wordt.
Natuurlijk kan ik van deze embryo's zwanger worden maar de kans voelt klein. Bijna onmogelijk. Hij voelt stiekem al als verloren. Ik weet even niet waar ik de positiviteit vandaan moet halen. Weet ook niet wat ik maandag doe als blijkt dat er niks terug te plaatsen valt. Als ze bellen zit ik midden in een stagegesprek. Niet het ideale moment.

Ppppfff... wat is dit traject toch een emotionele achtbaan. Ik kruip even met mijn hoofd onder een kussen en wacht tot dit rot gevoel weer verdwijnt.

Gestopt

Na 5 dagen was het bloeden eindelijk gestopt. Ik kan me daardoor iets minder focussen op deze poging. Niet dat het echt uit mijn gedachten is maar het geeft een beetje rust dat ik niet bij ieder wc-bezoek stress ervaar.
Het is nu wachten op de afspraak met de gynaecoloog komende week. Die heb ik gemaakt om alvast afspraken te maken voor de volgende icsi poging. Ik zal weer een punctie moeten ondergaan omdat mijn cryo's uit de vriezer op zijn.
Ik hoop dat hij mij ook wat meer duidelijkheid kan geven over mijn zeer vroege menstruatie.Al ben ik bang dat hij er ook geen verklaring voor heeft.

Het voelt alsof ik in 8 dagen tijd een volledige cyclus doorlopen heb. Op zaterdag had ik de laatste dag van mijn menstruatie. Op dinsdag was mijn follikel zo groot dat er een eisprong aankwam. Op vrijdag was de terugplaatsing van 2 cryo's en op zondag ging ik vloeien. Het blijft raar en vooral heel stom.
Maar ik vind het vooral zonde van 2 prachtige cryootjes die ik kwijt ben geraakt voor dat ze goed en wel de kans hadden om in te nestelen.

Einde van de start

Het bloedverlies wordt niet minder maar juist meer. Tijd om de artsen opnieuw raad te plegen. Het ziekenhuis waar de curettage heeft plaats gevonden heeft geen verklaring.
De kliniek die de terugplaatsing gedaan heeft ook niet. Het is vreemd, raar en ongewoon.
"Bij weinig bloedverlies is er een kans dat de cryo's hebben kunnen innestelen. Bij veel bloed verlies en bij stolsels dan is het helaas een verloren poging." verteld de assistente na overleg met de gynaecoloog.

Tja... aangezien dit dag 3 met bloed is, ik mijn inlegkruisjes voor maandverbandjes heb ingeruild en zelfs de tampons opgeduikeld heb, kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat deze poging geen zwangerschap op zal leveren. K** K** en nog eens K**.

Mijn onbegrip is groot. Snap niet waarom dit mij overkomt en waarom mijn lijf zo absurt doet. Ik vraag me soms af wat voor een schuld ik aan het inlossen ben. Tegenslag... na tegenslag komt op mijn pad. En de positieve dingen worden daardoor meteen in de kiem gesmoort. Oneerlijk vind ik het en mijn wens om moeder te worden gaat daardoor soms wankelen. Is dit een signaal van hierboven dat ik er niet aan moet beginnen?

Tot de testdatum ga ik toch maar rekening houden met wat ik doe, eet en drink. Ik wil niet het gevoel hebben dat ik het proces negatief beinvloed heb. Ik wil het idee hebben dat ik gedaan heb wat ik kon doen ook al is hij bij de start al geëindigd.

Onrustige start

Het zit niet mee. Onduidelijkheid en spanning alom. Sinds gisteren heb ik bij het afvegen bloed. Dat hoort volgens mij niet op dag 2 na de terugplaatsing. Te vroeg voor een innesteling en te vroeg voor een menstruatie.
Toch maar de dokter gebeld. Die weet het ook niet. Het is de artsen niet duidelijk waarom dit bij sommige vrouwen gebeurd. Ook over de afloop van deze poging kan hij geen uitspraak doen. Of het gaat goed of niet. Hij is bekend met beide uitslagen.
Meer dan wachten kan ik niet. Frustrerend is dat wel. Ik hoop maar dat het bloeden snel stopt en ik daardoor de aandacht kan verleggen.

Dit is hem!

Start van de wachtweken

'Ze zijn beide van klasse 1' verteld de embryoloog. Dat klonk als muziek in mijn oren.
De terugplaatsing verliep soepel. Mijn moeder vroeg de dokter de oren van zijn hoofd maar dat haalde hem niet uit zijn concentratie op het moment supreme. Gelukkig maar... :-)
Het wachten is begonnen. Week 1 heb ik afleiding  genoeg. Ik ben 'n weekje op vakantie. Week 2 zie ik dan wel weer. Eerst lekker ontspannen zodat de embryootjes zich welkom voelen.

Dag 1

Het verlossende telefoontje kwam al voor 9 uur.... ik mag vanmiddag voor de terugplaatsing komen. Wat een opluchting!

Dag 0

De wekker haalt me uit mijn droom en ik heb de neiging om me om te draaien. Maar ja, dat kan niet op een gewone werkdag. Als ik mijn ogen open doe realiseer ik me dat vandaag mijn 2 cryo's ontdooit gaan worden. Morgen is gewoon de terugplaatsing! Mits alles goed gaat natuurlijk. Het kwartje lijkt nu pas te vallen. Morgen kan het weer het begin van een zwangerschap zijn. Oef... wat een stap vooruit.
Bewust denk ik aan mijn cryo's en vraag in de lucht "of ze willen helpen om ze goed te laten ontdooien"
Daarna spring ik uit bed en start mijn normale ochtendritueel. Life goes on. Life is good.

Ineens gaat het snel

"Ik denk niet dat mijn eisprong er al aan zit te komen. Ik heb namelijk een lange menstruatie gehad" zeg ik tegen de dokter terwijl ik mijn benen soepel in de beugels gooi. "Ben al lang blij dat ik zo snel ongesteld ben geworden" De dokter knikt en schuift het echo-ding naar binnen en ik zie mijn baarmoeder. Hij duwt hem wat naar links, dan naar rechts en daar zien we een grote zwarte vlek. "Het zou een follikel maar ook een cyste kunnen zijn. Ik ga uw baarmoederslijm bekijken."
Hij draait voorzichtig de eendenbek open en nadat hij wat slijm aan een ijzertang heeft zitten kijkt hij me weer me aan "Het kan niet anders zijn dan dat uw eisprong eraan komt en dat we uw follikel zagen."

Ik tel wat terug en bedenk me ineens dat ik dit weekeind signalen van een naderende eisprong heb gehad. Alleen heb ik ze niet geïnterpreteerd als een eisprong omdat mijn menstruatie nog niet helemaal voorbij was. Gisteren was wel even door mijn hoofd geschoten dat het slijm wat ik al 2 dagen zag op eisprongslijm leek maar die gedachte heb ik meteen weg gewuift.
"Als de ovulatietest positief is dan hoeft u geen decapeptyl te spuiten. Bij een matige test dan zetten we meteen de spuit. We ontdooien donderdag de cryo's en vrijdag is de terugplaatsing." De dokter kijkt me aan en knikt enthousiast.

Beide hadden we niet bedacht dat mijn cyclus zo snel weer normaal zou zijn. Maar fijn is het wel!
Ik prikte de naald van de Decapeptyl met heel veel plezier in mijn buik en huppelde bijna de kliniek uit.
I'm back in the race!

De terugplaatsing (ICSI 1, poging 2)

Mijn 2 cellige cryo die al voor de
teruplaatsing zich tot 4 cellen had
doorgedeeld

Het was natuurlijk al maanden geleden dat ik mijn vorige terugplaatsing had dus hoe het precies in zijn werk ging was ik een beetje kwijt.
Toen ik in de supersonische stoel met mijn benen op de beenleuningen lag, biechtte ik dat op aan de dokter.
"Dan ga ik alles nog een keer vertellen" antwoordde ze. "Allereerst ga ik een eendenbek in brengen en maak u vagina schoon" Ze legde de klemtoon van vagina op de "gi". Ik zelf leg hem altijd op de "va". Meteen hoorde ik in mijn hoofd mezelf het woord op verschillende manier zeggen. De dokter praat ondertussen rustig verder. Ze heeft bespreekt mijn vagina weer en ik schrik uit mijn gedachten. "Ik breng een leeg IUI slangentje in om te kijken of dit soepel verloopt. Als dat is dan geven we een seintje aan de embryoloog en hij zal in een vergelijkbaar slangentje de embryootjes plaatsen." Ze legt de procedure die dan volgt uit.
Het is me helder en ik ben er klaar voor. Op 1 vraag na "Zijn mijn beide cryo's goed ontdooit?" Meteen daarop stelt de assistente door het luikje aan de embryoloog mijn vraag en zijn antwoord is JA.
Joehoe.. ze zijn allebei goed ontdooit!

Na de terugplaatsing mag ik in een verkoeverkamer wachten op de embryoloog. Die zal me vertellen hoe de embryootjes er uitzagen en van welke kwaliteit ze zijn.
Hij overhandigd me bovenstaande foto en ik voel me meteen trots. Mijn embryo ziet er prachtig uit! De embryoloog bevestigd mijn gedachte. Hij is namelijke van het kwaliteit nummer 1 en heeft zich al tot 4 cellen doorgedeeld. Ook de andere embryo is van kwaliteit nummer 1. Ze zijn beide optimaal om terug te plaatsen. Hij schud mij mijn hand en wenst me succes de komende weken.
Ik kijk nog een keer trots naar de foto en huppel bijna naar de auto. Wat was dit een fijne ervaring en wat voelt het goed om mijn embrootjes weer terug te hebben.

De dag is geprikt! (ICSI 1, poging 2)

Ik ken mijn gekke follikels ondertussen wel. Ze groeien lekker rustig en dan ineens groeien ze als een tierelier. Dus vandaag waren ze matig groot en de doker wilde me uitnodigen voor een 3e echo op maandag.
"Sorry maar dat lijkt me niet slim. Mijn follikels groeien langzaam en daarna zeer snel. Ik ben bang dat we maandag dan te laat zijn."
"Dus u wilt nu al een datum prikken voor de terugplaatsing?"
"Graag."
De dokter kan zich in mijn standpunt vinden en gaat dagen tellen. We spreken af dat woensdag de terugplaats-dag gaat worden. Fijn, fijn, fijn. Eindelijk weer een echte poging.

Vanavond zet ik de Pregnyl, maandag is mijn eisprong, dinsdag worden 2 van mijn mooie cryo's ontdooit en woensdagochtend krijg ik te horen hoe laat ik mag komen voor de terugplaatsing. Ik ben er klaar voor!

Uitgangsecho 1

Die zwarte boon is mijn baarmoeder
waar het baarmoederslijm zich
in opbouwt. Nu nog een soort
dikke streep midden in mijn baarmoeder
Klik op de foto voor beter beeld

"Ik meet je follikels op en dan maken we het plan" zegt de dokter terwijl ze met het echo-ding naar mijn baarmoeder zoekt.
"Het baarmoederslijmvlies is nog redelijk dun. Dat is prettig want dan zijn je follikels waarschijnlijk ook nog klein. Het zou fijn zijn als je eisprong na het weekeind is"
Ze vindt mijn follikels en meet ze op. "De grootste is ongeveer 12,5 mm. Nog lekker klein."

We spreken af dat ik zaterdag terug kom voor de volgende meeting. Het vermoedde is dat ze dan groot genoeg zijn om mijn eisprong te plannen en dus ook de terugplaatsing. Mjin follikels hebben namelijk de neiging om zeer rustig aan te groeien en dan ineens een groeispurt te maken. Dat maakt dat we al een aantal keer op het nippertje op tijd waren en soms net te laat.
Het is fijn dat de dokter zich dit herinnerd en daarom mij een keer extra wilt zien. "Gewoon voor de zekerheid."
Ik ben het helemaal met haar eens. Liever een keer te vaak dan net iets te laat!

Ronde 3 maar toch poging 2 van ICSI 1

Twee weken geleden kon ik alleen maar huilen bij het idee dat ik een maand over moest slaan en misschien wel 2 maanden. Het verdriet dat ik voor het derde jaar op een rij weer niet zwanger of als moeder de feestdagen in ga, sloeg in als een bom. Het frustreerde me dat een kliniek kan besluiten dat hun laboratorium dicht is in het weekeind. Zou je namelijk een regelmatige cyclus hebben dan zou je nooit een terugplaatsing kunnen krijgen omdat je eisprong dan altijd in het weekeind valt. Maar voor mij overheerste vooral het verdriet. Het verdriet dat ondanks alles wat ik zelf kan doen ik nog steeds niet zwanger ben en dat in 2011 ook niet zal worden.

Gelukkig drogen tranen vanzelf op en komen er andere belangrijke en leuke dingen waar je aandacht naar uit gaat. Zo ook bij mij. Ik heb meteen de avond van het slecht nieuws een fles prosecco leeg gedronken en getoost (wel met tranen in mijn ogen) op het leven. En via sinterklaas, feestjes, werkdingen en leuke afspraken zijn we bij vandaag aangekomen. De dag waarin ik weet dat de kliniek me gaat helpen om mijn eisprong uit te stellen tot na de feestdagen. Tot de dag dat het laboratorium weer open is!

De doker legde gisteren nogmaals uit dat bij mijn vorige cyclus mijn follikels enorm snel zijn gaan groeien waardoor ze het proces met medicatie niet meer konden beinvloeden. Mijn eisprong viel daardoor in het weekeind. Zij ontdooien niet in het weekeind en als ik een paar dagen later mijn cryo's laat terugplaatsen dan wist ik zeker dat ik niet zwanger zou zijn.
De afspraak is nu dat ik 2e kerstdag bij de dokter langskom voor een echo. Dan zetten we een plan uit voor de verdere week met het doel om in het nieuwe jaar twee cryo's terug te laten plaatsen en ik dan 9 maanden later een kindje baar.
Het lijkt mij een prima plan en tot die tijd geniet ik maar van de carpaccio, van de wijn en alle andere dingen die ik straks 9 maanden lang niet mag of kan doen.

Afgelast (isci 1, poging 2)

Ik weet het, er moet een logje komen over alles wat de afgelopen week is gebeurd. Hij zal er komen maar nu nog even niet. Moet even de teleurstelling voor mezelf op een rijtje zetten want de terugplaatsing kon niet doorgaan omdat het lab niet in het weekeind open is.

Baal er van dat jullie lezers, weer een somber-logje te lezen krijgen terwijl ik van nature erg positief ben. Zou graag die kant eens aan jullie willen laten zien.
Het hele verhaal volgt later. Ik ben nu nog even druk met het drogen van mijn tranen.

Hormoonloos (icsi 1, poging 2)

"Als uw baarmoederslijm dik genoeg is en de eisprong geweest is dan ontdooien we de cryootjes. De techniek is tegenwoordig erg goed en de meeste cryo's doorlopen dit proces zonder problemen"
Wat de dokter verteld klinkt als muziek in mijn oren, er is dus een reeele positieve-ontdooi-kans.
"De embryloog beslist wanneer we de cryo's terugplaatsen, meestal meteen na het ontdooien. Soms wil de embryoloog zien wat de cryo doet voordat ze naar de baarmoeder gaan"
"Maar als de cryo teruggeplaatst is, dan is de kans op een zwangerschap erg klein." merk ik op.
"Nou mevrouw, door alle kennis die wij opgedaan hebben zijn de technieken erg verbeterd en liggen de kansen niet veel lager meer dan bij verse embryootjes."
Ik kan de dokter wel kussen maar blijf braaf of mijn stoel zitten tot dat hij aangeeft dat ik me mag uitkleden.

Op het beeldscherm zien we dat het baarmoederslijm zich goed aan het opbouwen is en past bij de kleine follikels die in mijn eierstokken zitten. De dokter is optimistisch en ziet nu al dat ik in aanmerking kom voor een cryo terugplaatsing. Fijn, fijn!

Ik maak een afspraak voor maandag, dag 12 van mijn cyclus. Hopelijk kunnen we dan inschatten wanneer mijn eisprong moet plaatsvinden en belangrijker... wanneer mijn cryootjes uit de vriezer mogen en terug naar hun warme nestje komen. Er zit schot in en dat maakt me blij!

Icsi 1 (poging 1) is ten einde

Ik zit op het toitlet bij de tennisclub. Snel even omkleden en dan met een kopje thee naar mijn teamgenoten kijken die de 1e wedstrijd aan het spelen zijn. Ik veeg af, kijk naar mijn papiertje en zie bloed. "BLOED??" denk ik verbaasd. "Ik gebruik nog steeds van de hormoonbolletjes. Ik kan niet ongesteld worden."

Ik bel vriendin M en vraag op twitter wat het kan zijn. Het antwoord komt daar snel binnen "14 dagen na de punctie is het waarschijnlijk een beginnende menstruatie" Ik slik, adem diep in, kleed me om en sla de thee over. De 2e wedstrijd begint en ik moet de baan op.

De volgende ochtend bel ik de kliniek. Het gesprekje geeft me ergens weer hoop ook al weet ik verstandelijk genoeg. Een bloeding kan op van alles wijzen en het is wachten tot de testdatum of totdat ik ongesteld word. Binnen een uur na het ophangen heb ik mijn antwoord. Het is een beginnende menstruatie.

Nog steeds wat overdonderd kijk ik ieder toiletbezoekje op mijn papiertje en iedere keer wordt mijn angst bevestigd. Het is inderdaad echt een beginnende menstruatie. Potverdikkie, wat is dit stom en onverwacht. Ik had bedacht dat zolang ik die hormoonbolletjes gebruik ik niet ongesteld kon worden. Maar volgende de assistente die ik net aan de telefoon had zijn er vrouwen waarbij een menstruatie eerder komt en is het daarom niks vreemds.

Ik heb op dag 9 van mijn cyclus een afspraak met de dokter over hoe verder. Hij bekijkt dan of ik deze cyclus een cryo kan terugplaatsen. Voor nu is het gewoon verder leven, de stomme menstruatie trotseren en hopen dat ik 1 van de weinige ben waarbij een cryo terugplaatsing een positief resultaat geeft. Want daar ben ik wel een klein beetje nerveus voor.... de kansen dat mijn cryo's goed ontdooien is niet heel groot, dan moeten ze nog lekker gaan doordelen en dan moeten ze nog blijven plakken. Veel momenten waarin iets mis kan gaan. Zo maar eens googlen naar positieve ervaringen, hoop doet leven zeggen ze. Dus daar ik ga dan maar eens actief naar op zoek.

De terugplaatsing

"Er zijn 2 goede 8 cellige embryootjes al heeft er 1 wat fragmentatie. Nummer 3 is nog 2 cellig dus die valt af" verteld de embryoloog door de telefoon. Ik snap er geen hout van. Wat betekend 8 cellig en fragmentatie?
"Een embryo van 4 dagen moet 8 cellig zijn en weinig fragmentatie hebben. Bij 1 embryo is wat meer fragmentatie maar goed genoeg om terug te plaatsen. U bent om 12.40u welkom"
"Dus er worden 2 goede embryootjes terugplaatst en 1 verdwijnt er in de container?"
"Klopt mevrouw, tot vanmiddag."

De dokter en de verpleegkundige leggen de procedure stapje voor stapje uit en de embryoloog zorg dat mijn embryootjes in een slangetje terecht komen. Die spuit de dokter dan weer leeg in mijn baarmoeder en de embryoloog bevestigd iets later dat de embryootjes ook daadwerkelijk uit het slangetje verdwenen zijn.
Ik mag me aankleden en wachten op de embryoloog.
Het proces duurt een stuk langer dan een iui. Meer formele stappen maar ook meer tijd voor een praatje. Ondanks dat ik met mijn benen wijd in de beugels lig voel ik me geen enkel moment ongemakkelijk. Het is bijna gezellig te noemen.

De embryoloog legt aan de hand van een poster uit hoe een cel zich deelt en hoe een embryo er nu ongeveer uit moet zien. Mijn embryootjes zitten tussen, van rechts af gezien, tussen het 2e en 3e plaatje in. Ze liggen helemaal op schema.
Op 1 van de embryootjes is meer fragmentatie te zien en hij laat aan de hand van de foto van mijn beste embryo (zie hierboven... is hij niet prachtig?) zien wat fragmentatie is. Het zijn een soort oneffenheden op de cellen. Ze weten het gevolgen van fragmentatie niet maar bij minder dan 50% fragmentatie is er niks aan de hand. Bij deze embryo wijst hij 3 plekjes aan en bij de andere zaten er wat meer. Deze heeft de kwalificatie "goed" gekregen en de andere "matig" .
Mij maakt het niks uit. Het zijn mijn embryootjes en die zijn hoe dan ook "perfect" Hoe ze ook worden, ik vind ze nu al het mooist, liefst en het meest bijzonder van allemaal.
De foto mag ik mee naar huisnemen. Inlijsten is wat overdreven maar blij ben ik er wel mee. Hopelijk is dit de eerste foto van mijn kindje!