Posts tonen met het label Punctie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Punctie. Alle posts tonen

vrijdag 15 juni 2012

Punctie (ICSI 2)


Zoek de dokter.
In het buisje zit het follikelvocht
en de eitjes.
 In de auto onderweg naar de kliniek ontdek ik dat ik de diclofenac en de paracetamol ben vergeten in te nemen. Nog snel prop ik 3 paracetamol uit mijn handtas naar binnen maar moet het zonder diclofenac doen. De dokter kan en mag me geen extra roesje geven. En dat heb ik gevoeld. De punctie verliep goed maar ook pijnlijk. Hij prikte er maar 5 aan want de andere 2 waren te klein. Ook de 2 follikels in mijn rechter eierstok zijn niet groot genoeg om aan te prikken.

In de uitrustkamer krijg ik van de embryoloog te horen dat de dokter wel 5 eitjes uit de follikels heeft gezogen. 100% opbrengst dus! Nu duimen dat ze ook alle 5 goed rijp zijn en ik morgen hoor dat ze alle 5 bevrucht en gedeeld zijn. Dan gaan er 3 in een stoofje verder doordelen en verdwijnen er zeker 2 de vriezer in. Dat zou echt fantastisch zijn.

Vanmiddag zal ik veel op de bank hangen. Mijn buik voelt beurs en het weer roept er nu ook niet om naar buiten te gaan. Ik ga dus lekker cocoonen en niks doen. Heerlijk!

donderdag 14 juni 2012

Onverwachte wending

"Kunt u ze rustig in beeld brengen en ze hardop voor me tellen" vraag ik de dokter toen ik oncharmant met mijn benen in de beugels lag. De dokter knikt en legt zijn vinger op het beeldscherm. Hij wijst donkere zwarte bollen aan terwijl hij het echoding heen en weer beweegt. "Het lijken er 7 te zijn. Ik tel ze nog een keer" En weer wijst hij met zijn vinger de zwarte bollen aan. "Het zijn er 7" is zijn conclusie. Aan de andere kant wijst hij er 2 aan en legt uit dat die te klein zijn om het tot de punctie op vrijdag te redden.
Ongeloofwaardig kijk ik hem aan. "Ik verwachtte slecht nieuws"

Met Pregnyl en pijnstillers in mijn tas verlaat ik de kliniek. De plannen zijn ineens anders en ik deze poging lijkt toch iets op te leveren. 7 is niet veel. Het is mogelijk dat ik geen cryootjes overhoudt. Ze laten er namelijk 3 doordelen tot de terugplaatsing. Wat er over is wordt ingevroren. Een kleine kans dat dit zo zal zijn. Maar er zitten er wel 7! De punctie kan doorgaan!

Mijn moeilijk keuze moment wordt uitgesteld. Voor nu ga ik met Hem door en mocht deze poging niet lukken dan zal ik opnieuw moet nadenken. Iets wat ik liever niet doe maar onvermijdelijk is als bljikt dat mijn follikel-opbrengst niet hoger meer kan worden.

vrijdag 18 mei 2012

Doorspuiten

Bij de echo werd duidelijk dat mijn lijf nog steeds een beetje van slag was. Mijn baarmoederslijm was nog geen mooi dun lijntje, er zat een kleine cyste en er waren 6 follikels aan het groeien. "U kunt doorgaan met spuiten en we zien u volgende week terug" was de dokter zijn conclusie. Oef.... gelukkig, geen zaken die deze poging kunnen belemmeren.

Nu is het duimen dat er maandag flink wat meer follikels zijn. Bij iscipoging 1 zater er ongeveer 10 bij de eerste echo. Het zou zo mooi zijn als dit nu weer zou zijn. Maar ja... invloed er op uitoefenen kan ik niet. Ik geniet dus maar van het lange weekeind. Ontspan mezelf en zet braaf iedere dag twee naalden in mijn buik. Het is wederom wachten geblazen.

vrijdag 4 november 2011

De opbrengst

"Ik heb goed nieuws voor u. Van de 9 gevonden eitjes waren er 8 rijp en zijn er 7 bevrucht geraakt" verteld de embryoloog door de telefoon. "Er zijn er 4 ingevroren en de andere 3 liggen mooi door te delen. Ze zijn zo mooi dat ik nu niet kan zeggen welke 2 het beste zijn om terug te plaatsen."

Ik bedank haar voor het goede nieuws. Ze benadrukt nogmaals dat het om een goede opbrengst gaat. Ik voel me meteen trots worden op mijn klompjes en vooral op mijn lijf. Wat heeft die het goed gedaan. Die heeft toch maar mooi een serie prachtige eitjes voortgebracht.

Ik had niet durven dromen over zo'n mooie opbrengst, Het maakt me blij, opgetogen en gelukkig. Op de foto zie je een embryo die zich aan het doordelen is. Ik denk dat mijn 3 embryootjes ergens tussen plaatje 1 en 2 in zitten. Ze zijn hard aan het werk en vanaf de bank zend ik ze wat extra energie toe. Kunnen ze vast wel gebruiken. Go klompjes, go!

donderdag 3 november 2011

De punctie

Ik doe mijn ogen open en kijk op mijn telefoon. Weer een lief whatsapp-je. Ik voel me moe en zou best nog een uurtje kunnen dutten op de bank maar nee, het is tijd om weer wat bij mijn positieve te komen. Om weer de informatie van tv op te nemen, anders wordt het een zeer korte nacht vannacht.

Als ik terugdenk aan deze dag voel ik een blijde kriebel in mijn buik. De assistente en dokter waren lief en vriendin M heeft goed geholpen. Zij mocht haar handen op mijn buik drukken zodat mijn eierstokken op zijn plek bleven.

Na het roesje ging het snel. "Adem maar in, houdt de lucht vast en adem uit"  zegt de dokter. Ik doe braaf wat hij zegt en voel een steek in mijn vagina. De naald zit door de wand. Ik voel daarna prikjes en druk in mijn buik. Oncomfortabel maar niet erg pijnlijk. Het is rot gevoel, dat wel en na flink wat druk en prikjes mag ik weer diep inademen, mijn adem vasthouden en uitademen. De naald is nu door mijn andere vaginawand gegaan. Ik voel de prikjes en de druk weer. Ik ben blij als de dokter verteld dat hij klaar is. Het is geen fijn gevoel
"Er zijn 10 blaasje leeggezogen, nummer 11 ligt op een plek waarbij het risico bestaat dat ik een ader of uw blaas raak. Die prik niet aan"
Ondertussen maakt vriendin M een foto van de volle buisjes. Daar drijven nu eitjes in. Hoeveel is nog onduidelijk.

In de uitrustkamer drinken we een kopje thee en verteld de dokter dat alles goed gegaan is. Het is wachten op de embryoloog en die komt met goed nieuws. Er zijn maar liefst 9 eitjes gevonden. Fijn, fijn.
Ze worden vandaag bevrucht en morgen hoor ik hoeveel er ook daadwerkelijk zich hebben laten bevruchten en of er cryo's ingevroren gaan worden.
Overmorgen belt ze weer om me te vertellen wanneer de terugplaatsing is.

Opgelucht laat ik met door vriendin M naar huis rijden. We halen bij de bakker een lekkere lunch en kijken samen desperate housewives. Ik voel me goed, ik voel me een beetje moe, ik voel wat druk in mijn buik maar ik voel me vooral blij dat mijn lijf zo goed heeft meegewerkt.

ps: op de foto zie je de opbrengst na het leegzuigen van mijn follikels.

dinsdag 1 november 2011

Echo 3

Nog voordat ze het echo-apparaat op de juiste plek heeft zitten roep ik "maakt u een foto als het aantal nog steeds goed is?" Ze knikt en staart naar het scherm. " 1, 2, 3.... 4, 5, 6"  mompelt ze en verplaatst het echo-apparaat. Ze mompelt door en kijkt me aan. "Er zitten 11 grote follikels en 2 kleintjes. Deze zullen niet doorgroeien maar die 11 wel" Ze meet de maten en maakt de foto's.

Ik kleed me aan en voel het in mijn buik borrelen. Ik kan bijna niet wachten totdat de dokter uit geschreven is. "Donderdag is de punctie en zaterdag of maandag de terugplaatsing. Goed nieuws, fijn dat de medicatie zo goed aangeslagen is." Ik vraag door "Komt dit mooie aantal alleen door de Fostimon?" Ze antwoord "Het kan ook een toevalstreffer zijn dat de vorige keer er minder follikels groeide maar het bekend dat veel vrouwen beter op Fostimon reageren" Ze schrijft mijn medicatieschema op en verwijst me door naar de assistente.

De assistente legt me uit hoe de punctie in zijn werk gaat en welke stapjes er allemaal gezet gaan worden. Het roesje zal me een dronken gevoel geven en mogelijk anders laten reageren dan normaal. Ik zie meteen beelden van mezelf voor me dat ik ontremde opmerkingen maak of kei hard moet lachen of, in het ergste geval, de dokter uitfoeter omdat hij mij pijn doet. Op die pijn gaat ze wat dieper in want die valt mee. Ze legt uit welke prikken er komen en welke het gevoeligste zijn. Ze legt de me medicatie uit en plant de tijd voor de punctie in. Ik luister ademloos, wil niks missen.

Onzettend blij zeg ik haar gedag. Wat fijn dat mijn lijf weer mee doet en zo goed reageert op de medicatie. Wat fijn dat ik een reeele kans heb op mooie embryootjes en misschien dat er nog wel een eskimootje ontstaat. Blij, blij, blij ben ik en in deze roes kan ik nog niet tegen de punctie op zien! Ook al zoiets om blij over te zijn.

PS:Dit is keer kun je wel mijn follikels op de foto zien. Ik tel er 5 maar het zouden er ook 6 kunnen zijn. Zijn ze niet mooi?