zaterdag 10 oktober 2009

Ze is gevallen


Nou het eitje is gevallen. Althans dat zeggen de testen, ik heb er niets van gevoeld. Andere maanden wel maar dit keer niet. De test liet nog maar een vaag 2e streepje zien. Het LH hormoon verdwijnt uit mijn lijf. Dat was gisterenavond, zaterdagavond, de uitgesproken avond om dat te vieren.
Al weken verlang ik naar een lekker Paulaner biertje. Maar de weken dat ik kon drinken kwam ik dat nergens tegen. Vanavond wel!
Ik bestel er 1, neem daarna een cola light, overleg met mezelf en neem nog een Paulaner. Op de wc sms ik vriendinnen M en M dat ik toch graag een 3e wil. Te laat zie ik hun reactie want nummer 3 zit al in mijn blaas en nr 4 al voor de helft.
Ik overtuig mezelf dat mijn eitje ergens rondzweeft, op zoek naar het zwemmend goud en dus niet in contact is met mijn bloed. Zij merkt niets van de alcohol.
Ik loop met 3 vrienden mee naar een andere kroeg en schakel over naar het normale bier. Ik voel me vrij, los en vrolijk. Ik dans wat, klets wat en kijk rond.
Om 5u fiets ik naar huis. Blij dat ik van het vallende eitje een leuk feestje gemaakt heb. Als zij en hij dat nou ook in mijn baarmoeder hebben gedaan dan moet er toch een geweldig kindje uitkomen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen