maandag 7 september 2009

Het moest vast zo zijn

Lichtelijk nerveus kijk ik weer op mijn telefoon. "Ik ga hem missen!" denk ik. Na 5 min komt eindelijk de stadsbus.
"Nee mevrouw, die is vast al weg" antwoord de chauffeuse, nadat ik geklaagd heb dat ze op een zondag 10 min te laat komt en nadat ik gevraagd heb of ze wil oproepen dat lijn 80 even blijft wachten.
Ik sprint de bus uit als we op het station aankomen. Nergens lijn 80 te zien. Een alerte reizigster weet me te vertellen dat hij een paar minuten geleden vertrokken is.
Mokkend loop ik het station binnen. Dat wordt een uur wachten!

In de Bruna loop ik langs de boekenrekken en zie een vrolijke baby mijn kant uit kijken. Het plaatje op het boek is zo uitnodigend dat ik het uit het rek pak. Er staan meer zwangerschapsboeken. Ik zie er 1 van Beatrijs Smulders staan en herinner me de tirade die Claudia de Breij in haar boek "krijg nou tieten" over haar voert. Bevooroordeeld blader ik door het boek. Hij boeit me niet echt dus ik zet hem terug.
Met interesse bekijk ik de foto’s van ongeboren kinderen in een ander boek. Knap hoor dat de natuur dit allemaal maar kan. Ondertussen sta ik al 10 min te bladeren en te kijken.
Het boek "oei ik groei" blijft met trekken. Leuke tekeningen en lekkere teksten om te lezen.
Er ploppen 2 Femke’s op mijn schouders. De ene fluistert in mijn oor "kopen, kopen, zo bereid je je goed voor. Of je het nu of over een paar weken koopt maakt niets uit"
In mijn andere oor hoor ik "Nee joh, je hebt er geen geld voor. Daarbij ben je niet zwanger, dus waarom zo’n boek"
Ze strijden nog even door. Als ik  "joh, die bus missen moest vast ergens goed voor zijn" in mijn oor hoor, ga ik overstag.
Ik kan maar beter aan die ellende een zinvolle draai geven. Loop naar de verkoopster en reken af.

zondag 6 september 2009

Bakerfabel #1


Ja ja, de baker fabels hebben ook mijn huis bereikt!!
Ik hoorde dat snel zaad, jongens zaad is en langzaam zaad meisjes zaad.
Je zou dus het geslacht kunnen beinvloeden!
Als je op het moment van je eisprong zaad verspreid is het snelle zaad als eerste op plaats van bestemming. Dat zou dan jongenszaad moeten zijn.
Zorg je ruim voor je eisprong voor een dosis zaad dan heeft het langzame (meisjes)zaad kans om dichtbij de eicel te zijn als hij valt. Je zou dan meer kans op een meisje hebben.
Maar ja…… of dat waar is???????

zaterdag 5 september 2009

Up site down


Weet je, ik ben blij voor ze! Heel blij.
Maar waarom voel ik die kriebel? Die tranen in mijn ogen? Dat stekende gevoel in mijn buik? Het gevoel van verraard? Dat ongeloof?
Ik ben bang dat ik de zwangerschap van I toch stiekem niet aan zag komen. Ik heb het ze nog gevraagd op onze vakantie. Geloofde het verhaal van de antibiotica.
"Nee, voorlopig willen we nog niet zwanger worden. Eerst maar het huis verkopen en rust in het carriere gebied vinden."
"Ik heb een blaasontsteking, dus nee, geen alcohol voor mij. Dat werkt niet goed met antibiotica."
"Geloof dat ik ziek ben, ik blijf een dagje in ons chalet."
Nu vallen alle puzzelstukjes bij elkaar. Ze was zwanger!
Terwijl ik over mijn bammen sprak, ontkende zij een eventuele zwangerschap.
Ik was eerlijk, ging met de billen bloot.
Zij niet, zij hielden het nieuws voor zichzelf.
En dat mag natuurlijk maar nu steekt het….. zij wisten meer van mij terwijl ik me kwetsbaar opstelde. Stiekem vind ik dat niet zo leuk.
Ik weet het, zwangerschappen komen en gaan. Dat gebeurd al jaren. En al een flinke tijd voelde ik niet meer die steek. Ik ben oprecht blij voor hen. Mijn wens staat los van die van hun.
Tot vandaag, dit keer raakt het me wel. De zwangerschap komt voor mijn onverwachts. Ik ben jaloers. Ik wil dit ook!
De misselijkheid, het samen liegen tegen de rest, het vertellen van het goede nieuws, de stiekeme blijheid terwijl het eigenlijk nog niet kan.
Ze zijn eerder dan mij.
En wat me meer dwars zit weet ik niet. Het feit dat ze tegen me "gelogen" hebben of dat zij eerder een kindje dan mij krijgen.
Heel erg maar ik denk dat het "liegen" me meer raakt.

dinsdag 1 september 2009

Zo meteen zak ik nog

Tjee, stiekem wat was ik weer erg zenuwachtig!
Hij kwam binnen en de zenuwen verdwenen dit keer niet meteen. Dit keer zouden we het namelijk over het doneermoment gaan hebben.
Whaa…. de preutse Femke komt bij dat soort onderwerpen meteen naar boven.
Na een kort kletspraatje pakt hij de bewijzen van de soa testen. Hij is met vlag en wimpel geslaagd. Ik zie krullen bij de testen staan.
Hij heeft kopieetjes gemaakt zodat ik weet waar ik wat aan over moet maken. Lekker zakelijk praat ik met hem. Dit kan ik wel, zolang het niet over intieme gevoelens gaat, kan ik mijn zenuwen onder controle houden.
Maar na een tweede kletspraat-ronde begint hij over het doneermoment. Ik voel mijn wangen rood worden. Met moeite bespreken we het door. Nou met moeite voor mij dan, hij lijkt de rust zelve. Hij vraagt dan ook of ik het spannend vindt. "Je kijkt wat angstig" zegt hij.
Bam, daar heeft hij mij.
"Het is geen angst maar ik vind het lastig om over dit soort dingen te praten." "Weet niet wat er van me verwacht wordt tijdens het doneermoment en dat vind ik lastig." "Wil het allemaal goed doen en niets vergeten" "Vind het spannend dat we dit gaan doen." "Die spanning is weg, als we het eenmaal een keer gedaan hebben, dat jij doneert terwijl ik beneden zit."
En zo blaat ik nog wat verder. Hij blijft me zorgelijk aankijken en zegt: "Zal ik het nu alvast een keer doen, dan hebben we die 1e keer gehad en wordt het misschien wat minder spannend voor je. "
Ik wordt nog roder. "Nee bedankt, volgende week is echt vroeg genoeg" stamel ik.
Hij stelt me nog wat gerust en een paar minuten later kan ik erom lachen.
Ik ben blij dat we gaan starten, de afspraak staat…. volgende week vrijdag!!
Alleen ik word zo nerveus van dit soort dingen. Ik ben hier niet goed in. Ik wil de rustige zelfverzekerde Femke zijn maar hoe goed ik mijn best ook doe…. dat lukt dus in deze situatie niet.
Bereid je voor volgende week maar voor op een nieuw drama-moment. Gelukkig heeft hij zichzelf beter onder controle want om in een potje te richten moet je toch echt niet teveel trillen!

zondag 30 augustus 2009

Beetje hulp van boven

Echt bijgelovig ben ik niet maar als iets me kan helpen dan wil ik er wel even over nadenken of het iets voor mij is.
Een paar jaar geleden heb ik gelezen over het Brabantse dorpje Molenschot en de kapel van heilige moeder Anna.
Heilige moeder Anna helpt mensen aan een partner en als klap op de vuurpijl zorgt zij voor zwangerschappen. Ze is patrones van de ongehuwde en of zwangere vrouw.
De weblog waar ik over Anna las was van bammer die midden in haar inseminatie zat. Ze was vlak na haar bezoek zwanger!
Dat klinkt hoopgevend!
Ik heb nog een week vakantie dus tijd om dingen te doen die ik anders niet doe. Ik stap in de auto richting Molenschot.
Het weer is lekker en ik luister naar het luisterboek van Claudia de Breij "Krijg nou tieten". Ze brengt me met haar zwangerschapsverhalen aan het lachen. De rit vliegt voorbij.
Er zitten een oudere meneer en mevrouw in de kapel als ik binnenloop. Ze zijn duidelijk aan te bidden.
Ik ga achterin het kapelletje op een bankje zitten en kijk rond. Er hangen schilderijen en ik zie een groot beeld van heilige moeder Anna met kaarsjes ervoor.
In stilte denk ik na over mijn kinderwens en of zij mij erbij kan helpen.
Het oudere echtpaar staat op, we groeten elkaar en zij lopen de deur uit. Ik blijf nog even zitten en geniet van de stilte.
Het is een klein kapelletje dus ik ben zo bij het beeld van moeder Anna. Ik koop 2 kaarsen. 1 voor mijn eigen wens om zwanger te worden en 1 voor vriendin M en vriendin K. Ik gun hen ook een zwangerschap en een gezond lief kindje.
Ik vraag om de hulp van moeder Anna en bedank haar.
Als ik me omdraai zie ik op een tafel een schift liggen. Ik blader het door. Mensen schrijven hun wens op, vrouwen die graag een partner willen, ouders die een partner voor hun kind wensen en vooral vrouwen die graag zwanger willen worden. Tussen de wensen staan dankbetuigingen voor de komst van een partner of het kindje waarbij moeder Anna hun heeft geholpen.
Het zijn kleine emotionele stukjes en ik kan het niet laten om mijn wens erbij te schrijven. Natuurlijk vraag ik ook voor zwangerschappen voor vriendin M en vriendin K.
Ik ga weer op het plekje achterin de kapel zitten. Kijk nog eens rond en leg mijn handen op mijn buik.
Wat zal de toekomst mij gaan brengen?

zaterdag 29 augustus 2009

Tussen de wijn en kaas denk je nog eens na


Ook vriendin M heeft de weg naar het bammen ingeslagen. Ze heeft ook al een donor gevonden maar stelt het insemineren nog even uit, praktisch gezien is dat handiger.
"Vindt jij Patrick een leuke jongensnaam?"vraagt vriendin M.
"Nee, gatsie, die naam ben ik teveel in mijn jeugdzorg-werkcarriere tegengekomen"
We zitten lui met de benen omhoog een boekje te lezen met het uitzicht op de Ourte.
"En Fleur voor een meisje?"
"Die is wel leuk maar ik zou er denk ik niet voor kiezen"
Imgp5582_3We hebben tijdens onze vakantie het veel gehad over de keuze die we gemaakt hebben. Ik zag overal "gelukkige" gezinnen lopen en vaders met kinderen aan de hand. Het werd me pijnlijk duidelijk dat mijn kindje dit niet vanzelfsprekend in zijn leven zou hebben. Wederom schoten er vragen door mijn hoofd, is dit wel wat ik voor een kindje wil? Wil IK dit wel? Wil ik het allemaal wel alleen gaan doen?
Vriendin M herkend het gevoel. Ook zij weet dat het alleenstaande moederschap niet iets is waar we van gedroomd hebben. Het is niet de keuze die we voor ogen hadden toen we samen studeerde en over de toekomst fantaseerde.
We spreken over waarom we toch willen gaan bammen. Het voelt een beetje als de beste keuze uit de slechte keuzes. Het is niet onze droom maar geen moeder worden is helemaal geen optie.
We spreken over ons kunnen en of we wel geschikte moeders zullen zijn om een kind in ons eentje op te voeden.
We spreken over onze donoren en dat we het kindje graag regelmatig contact met hem willen laten hebben.
We bespreken de twijfels maar ook de zekerheden die we hebben.
Op het laatste stukje snelweg richting huis, leg ik mijn hand op vriendin M’s been.
"Dank je wel voor de vakantie en de gesprekken. Ik weet zeker dat ik de juist weg ingeslagen heb."

vrijdag 28 augustus 2009

Bloed en plas


Terwijl ik naar Frankrijk rij, zit hij bij de dokter. Hij laat zich testen op SOA’s. Hij wordt geprikt, moet bloed afgeven en krijgt een plaspotje mee.
Ik sms hem om te vragen hoe het gegaan is.
Een paar uur later krijg ik een berichtje terug, "Alles is goed gedaan. Ik ben HIV vrij en moet morgen nog wat urine inleveren."
"Nou, dat klinkt al goed" en proost met vriendin M op het nieuws.
Ik rij net Nederland weer binnen als mijn telefoon gaat. Hij belt om te vertellen dat de uitslagen van de testen binnen zijn. Alles is goed.
"We kunnen gaan beginnen" zegt hij.
We bellen ‘s avonds nog een keer uitgebreid met elkaar. Ik leer hem weer een beetje beter kennen. De persoon aan de andere kant van de lijn deugd en ik ben blij dat ik met hem deze stap ga zetten.

maandag 17 augustus 2009

Tjee wat is ie bruin


Mijn voornemen om in 2009 te doen wat ik allemaal nog wil doen, leef ik goed na. Ik ga 2x op vakantie en tussen mijn vakanties door reed ik naar hem toe.
Ik sla nerveus mijn autodeur dicht. "Zou het nog net zo zijn als de vorige keer?" vraag ik me af terwijl ik naar de deur van zijn bedrijf loop.
De "Ding Dong" van de deur verstoord mijn gedachten. Ik kijk de gang in en zie hem de hoek van zijn kantoor om komen. Hij begroet me hartelijk en haalt koffie. Ik zit alleen in het kantoor te wachten en voel me nog wat opgelaten. Dit is duidelijk zijn terrein.
Tijdens de koffie wisselen we vakantie verhalen uit. We hebben beide veel nagedacht en die gedachten hebben nog eens besproken. Beide willen we doorgaan met de stap die we gezet hebben. Ik pak opgelucht het donorcontract ( Download donorcontract_defintief_aug_2009.doc ) erbij.
We veranderen wat afspraken en kordaat als hij is zet hij alles in een document zodat we meteen het donorcontract kunnen tekenen.
We lachen nerveus naar elkaar en feliciteren elkaar. We gaan samen een kindje maken!

zaterdag 15 augustus 2009

Ben ik de enige alleenstaande vrouw?


Na 2 dagen merk ik dat er wat in mijn onderbuik kriebelt. Ik denk veel na over mijn voornemen om alleen moeder te worden. Ik voel een soort jaloezie.
Het duurt een dag voordat ik door heb waar het vandaag komt. Ik ben met 3 stelletjes op vakantie. Zij gaan ooit samen kinderen krijgen.
Samen…. niet alleen! Samen…. zoals ik dat ook ooit had bedacht! Samen…. niet met een donor!
Ik denk na over wat ik aan het doen ben. Is dit wel wat ik wil? Moet ik het niet uitstellen? Moet ik er niet mee stoppen?
Dat idee maakt me aan het schrikken. Nee, stoppen is geen optie! Het idee om geen moeder te worden is nog veel heftiger dan het idee dat ik het alleen ga doen. En uitstellen voelt als een gemiste kans. Dat wil ik niet, ik ben er nu aan toe.
Ik rouw weer een beetje om het feit dat ik mijn kinder-toekomstbeeld niet kan realiseren. Ik veeg mijn tranen weg en kijk naar mijn toekomst. Mijn nieuwe toekomst waarin ik moeder ben van een kindje en samen met dat kindje een gezin vorm.

woensdag 22 juli 2009

Robin het nare mannetje #2


"Ik heb best een serieuze mogelijke donor ontdekt. Wil jij zijn emails eens lezen?" vraagt vriendin M aan me.
Na een halve email valt mijn mond open. Dit is diezelfde vent als waarmee ik gemaild heb. Alleen heet hij nu geen Robin maar Sven.
Om te voorkomen dat andere dames ook in zijn streken trappen, hier een lijstje van zijn namen en emailadressen:
………………………………….
24 febr 2010
Omdat het geven van persoonlijke informatie in strijd is met de wet op de privacy heb ik dit berichtje moeten aanpassen.

Ik weet dat ik tot vandaag een aantal dames heb kunnen helpen met de namen en emailadressen die hier stonden. Daar ben ik blij mee.
Jammer genoeg mag ik niet publieke meer dames helpen en heb ik in overleg met web-log.nl besloten om de namen en de emailadressen uit dit bericht te verwijderen.
Ik zit niet te wachten op een proces of ander gedoe.
Wees alert op fakedonoren en ga niet over 1 nacht ijs. Neem de tijd om een goede donor te vinden en kijk kritisch naar de informatie die de persoon geeft. Iemand die geen antwoorden op je vragen geeft of zich tegen-spreekt kan mogelijk niet de juiste intenties hebben. Hou je onderbuik gevoel in de gaten want dat kan veel zeggen!
Succes en email me als je vragen hebt.

vrijdag 17 juli 2009

Er komt een man bij de dokter


Hij en ik emailen en bellen elkaar om het dokter’s bezoek te realiseren. We willen proberen om samen te gaan.
We hebben een afspraak kunnen regelen maar door de start van de vakanties zijn de files zo enorm dat hij niet op tijd in het ziekenhuis kan zijn….. helaas!
Door onze vakantie schuift het allemaal een stuk op en gaat hij uiteindelijk alleen de testen laten doen. Ik zit dan lekker lui in Frankrijk en hij mag buisjes bloed gaan afgeven. Wat is het soms toch oneerlijk. ;-)
Vooral omdat hij dit allemaal voor mij doet.
Ik realiseer me goed dat ik hem hard nodig heb en wat doet hij…. hij regelt van alles, neemt me zaken uit handen en denkt mee.
Als mijn toekomstige kindje deze eigenschappen erft wordt hij de ideale schoonzoon! En als het een meisje is dan kan je je geen betere vriendin voorstellen.
Dank je wel "hij" voor alles wat je doet.

donderdag 9 juli 2009

Een date die geen date is


Pff, gelukkig, hij wilde me ook ontmoeten. Nu ik naar het café rij begint het te kriebelen.
8 rondjes door de wijk later kan ik eindelijk mijn auto parkeren. Ik heb nog 5 min dus ik ren min of meer naar de betaalautomaat. Stop mijn chipknip erin en dan **krak**…. mijn pas breekt doormidden! Ik heb nog niet betaald. Gestresst bel ik het nummer dat op het automaat staat.
"Nou mevrouw, we gooien de helft van het pasje dat nog in de automaat zit bij uw bank naar binnen en u mag voor deze keer gratis parkeren. We geven het aan de politie door."
"Thanks, thanks, thanks" roep ik terwijl ik in draf naar het café ren.
Daar zit hij al aan de bar en zwaait naar me als ik binnenloop.
Opluchting 1: we herkennen elkaar.
Opluchting 2: hij ziet er verdomd lekker uit.
Opluchting 3: er is een rustige plekje vrij.
We gaan zitten en het kletsen begint. Eerst mijn verhaal met 100 excuses omdat ik te laat was. Daarna hoe raar het is om zo tegenover elkaar te zitten, vervolgens over zijn zoon, ons werk en hoe we in het leven staan.
Er moet een moment komen dat we het over intieme dingen gaan hebben. Zo bizar om met een bijna vreemde te praten over zwanger worden, sperma, ovulaties, insemineren en wat dit alles met je doet. Binnen een uur zitten we op intiemiteits niveau 9. Gelukkig lachen we erom.
Aan het eind van de avond is het duidelijk. Het klikt ook in real life en we willen een stap verder gaan zetten.
Hij gaat een afspraak maken voor de soa-testen.
Woei…. spannend….. mijn wens om moeder te worden wordt nu echt concreter!