"Je moet echt de suiker gaat laten. Dat is niet goed voor je milt en die moet goed werken om zwanger te worden." waarschuwt de accupuncturiste. Ik weet dat suiker niet goed voor me is. Als ik het veel eet word ik er moe en loom van. Kan dan spontaan op de bank in een diepe slaap vallen.
Snap dan ook niet waarom mijn lijf er zo naar verlangt. Vooral na het avondeten. Maar ook 's middags op mijn werk. Ik probeer er niet aan toe te geven. Helaas mislukt dat heel vaak. Zelfs als ik de woorden van de accupuncturiste in mijn hoofd hoor echoën.
Ik weet dat ik me beter voel als ik weinig suiker en koolhydraten eet. Voel me fitter en heb minder snack-zin. De knop moet dus weer om. Ik moet weer mijn voedingspatroon op orde krijgen. Niet alleen voor mezelf. Ook voor een eventuele zwangerschap want al helpt het maar een ietsiepietsie beetje.... dan is dat al erg meegenomen.
De stap naar het alleenstaande moederschap is in 2009 gezet. Via ZI, IUI zit ik nu in het ICSI traject.
vrijdag 7 september 2012
woensdag 29 augustus 2012
Anders wachten
De weken tot mijn eisprong zijn te saai om over te bloggen. Mijn lijf maakt zich klaar voor een volgende poging maar dat is echt niet interessant om over te schrijven en al helemaal om over te lezen.
De afspraak met Hem is gemaakt. Met een beetje geluk gaan we deze maand zelfs 2 pogingen doen. Als mij ei natuurlijk geen eigen plannen gaat trekken en op een totaal ander moment gaat springen. De afgelopen jaren is toch wel gebleken dat hij zijn eigen gang gaat en vooral geen rekening met mijn agenda houdt!
Dus ik wacht saai nog wat door.
De afspraak met Hem is gemaakt. Met een beetje geluk gaan we deze maand zelfs 2 pogingen doen. Als mij ei natuurlijk geen eigen plannen gaat trekken en op een totaal ander moment gaat springen. De afgelopen jaren is toch wel gebleken dat hij zijn eigen gang gaat en vooral geen rekening met mijn agenda houdt!
Dus ik wacht saai nog wat door.
donderdag 23 augustus 2012
Onduidelijkheid en duidelijkheid
Merel is de afgelopen week denk ik geen uur uit mijn gedachte geweest Haar onduidelijke situatie maakt dat ik ook van hoop naar vrees schiet. Het frustreert me dat de artsen haar geen duidelijkheid kunnen geven. Dat ze keer op keer met weer een andere onduidelijkheid naar huis moet.
Haar situatie brengt ook de herinneringen aan mijn eigen miskraam naar boven. Het steeds weer moeten wachten op duidelijkheid en uiteindelijk het pijnlijke nieuws dat wat er in je buik gegroeid heeft niet meer goed is. Mijn grote wens was uitgekomen en na 8 weken als een bubbel uit elkaar geklapt met nog een flinke nasleep door de curretage en angst op een mola-zwangerschap.
De eigenlijk uitgerekende datum van die zwangerschap komt steeds dichterbij. Ook dat is confronterend. Vooral omdat ik ondertussen nog niet zwanger ben.
De rugpijn en de trek in zoet zijn uiteindelijk eergisteren de druppel. Loei sjagerijnig ben ik. Ik zap boos langs verschillende zenders, spuug mijn gal op de mensen die in de programma's voorbij schieten en eet een zak m&m's leeg. Het kan niet anders dan dat ik ongesteld ga worden. Nog meer slecht nieuws.
Mijn voorgevoel klopt en helaas is de eerste poging met mijn nieuwe donor niet gelukt. De euforie waarin we de eerste poging ondernomen hebben is vandaag geeindigd in teleurstelling. Helaas......
Haar situatie brengt ook de herinneringen aan mijn eigen miskraam naar boven. Het steeds weer moeten wachten op duidelijkheid en uiteindelijk het pijnlijke nieuws dat wat er in je buik gegroeid heeft niet meer goed is. Mijn grote wens was uitgekomen en na 8 weken als een bubbel uit elkaar geklapt met nog een flinke nasleep door de curretage en angst op een mola-zwangerschap.
De eigenlijk uitgerekende datum van die zwangerschap komt steeds dichterbij. Ook dat is confronterend. Vooral omdat ik ondertussen nog niet zwanger ben.
De rugpijn en de trek in zoet zijn uiteindelijk eergisteren de druppel. Loei sjagerijnig ben ik. Ik zap boos langs verschillende zenders, spuug mijn gal op de mensen die in de programma's voorbij schieten en eet een zak m&m's leeg. Het kan niet anders dan dat ik ongesteld ga worden. Nog meer slecht nieuws.
Mijn voorgevoel klopt en helaas is de eerste poging met mijn nieuwe donor niet gelukt. De euforie waarin we de eerste poging ondernomen hebben is vandaag geeindigd in teleurstelling. Helaas......
woensdag 15 augustus 2012
Broedplaats
Het is buiten warm, best heel warm. Zo moet een broedplaats voor het ei van een kip voelen. Kan niet anders. Het is niet heet genoeg om een gekookt ei te worden maar vast wel warm genoeg om een kuikentje te laten ontstaan.
En als het buiten zo warm is, dan moet het in mij nog warmer zijn! Vast nog steeds niet heet genoeg om van mijn kindje-in-wording een gekookt ei te maken maar misschien wel warm genoeg om lekker in mij te blijven zitten.
Ik haal dan ook de hangmat uit de schuur. Hang hem op en ga er, onder de parasol, in liggen. Ik sluit mijn ogen en broedt. Althans ik denk aan wat er in mijn buik kan afspelen. Ik noem dat voor het gemak maar even broeden. Dus ik broedt en droom van de toekomst. De toekomst waarin ik samen met mijn kleine kindje in de hangmat lig en heen en weer wieg.
Van mij mag het voorlopig nog wel even zomer blijven.
En als het buiten zo warm is, dan moet het in mij nog warmer zijn! Vast nog steeds niet heet genoeg om van mijn kindje-in-wording een gekookt ei te maken maar misschien wel warm genoeg om lekker in mij te blijven zitten.
Ik haal dan ook de hangmat uit de schuur. Hang hem op en ga er, onder de parasol, in liggen. Ik sluit mijn ogen en broedt. Althans ik denk aan wat er in mijn buik kan afspelen. Ik noem dat voor het gemak maar even broeden. Dus ik broedt en droom van de toekomst. De toekomst waarin ik samen met mijn kleine kindje in de hangmat lig en heen en weer wieg.
Van mij mag het voorlopig nog wel even zomer blijven.
zaterdag 11 augustus 2012
Sneltreinvaart
Nog geen week zijn we verder.... ... 5 simpele dagen... een gewone werkweek... wat stelt het qua tijd nou voor? Maar wat kan er in 5 dagen veel gebeuren. In die dagen is er van chaos in mijn hoofd een nieuw gestroomlijnt plan ontstaan.
De hulp uit onverwachte hoek boodt aan om te onderzoeken of hij mijn donor kon worden. We hebben gemaild, informatie uitgewisseld, kennisgemaakt en daarna heb ik een voorzichtige "ja" uitgesproken om samen dit proces in stappen. Het voelt goed met hem.
Ik wilde wel nog wat extra informatie. Hij is namelijk bekend bij de kliniek waar ik onder behandeling sta. Met zijn toestemming heb ik van de arts informatie gekregen over zijn zaadkwaliteit. Dat is dik in orde en de arts adviseerde mij om het eerst maar weer eens thuis te proberen in plaats van IUI via de kliniek. Gek genoeg bevestigde zijn uitspraak mijn eigen gevoel. Misschien is het goed om even de malle medische molen uit te stappen en terug naar basic te gaan.
Toevallig blijkt Hij bij een kennis van mij ook 2 donorkinderen verwerkt te hebben. Vreemd idee want mocht ik met hem in zee gaan en zwanger worden dan ken ik de halfbroertjes van mijn kindje al. Ik heb haar gebeld en we hebben overlegt. Zij staat er achter als ik met hem in zee ga. Ze gunt mij een kindje en vind het prima als dat het halfbroertje of zusje van haar zoons wordt.
De vele informatie die ik in die paar dagen opgedaan heb maakte me niet onrustiger maar bracht juist structuur. En na de dokter zijn uitspraak heb ik de beslissing genomen..... met donor nummer 3 ga ik via ZI zwanger proberen te worden!
De ovulatietest was gisteren positief en de dokter bevestigde gisteren dat mijn eisprong ergens vandaag zal zijn. Het was het juiste moment om in actie te komen. Nadat ik de kliniek uitgelopen ben bel ik Hem op en spreek zijn voicemail in "Mijn twijfelachtige ''ja'' is een volmondige ''ja'' geworden. Kun je vanmiddag voor een ZI poging naar mij toe komen?"
Vijf uur later lig ik met mijn benen omhoog op bed.... back to basic.... het voelt gek maar ook goed. Het loslaten van donor nummer 2 heeft een omwenteling gebracht waardoor ik ineens een stuk sneller weer in de wachtweken zit. Hopelijk de laatste keer want de snelheid waarmee alles gegaan is mag van mij nog even doorzetten... met als einddoel een zwangerschap en over 9 maanden een kindje in mijn armen.
De hulp uit onverwachte hoek boodt aan om te onderzoeken of hij mijn donor kon worden. We hebben gemaild, informatie uitgewisseld, kennisgemaakt en daarna heb ik een voorzichtige "ja" uitgesproken om samen dit proces in stappen. Het voelt goed met hem.
Ik wilde wel nog wat extra informatie. Hij is namelijk bekend bij de kliniek waar ik onder behandeling sta. Met zijn toestemming heb ik van de arts informatie gekregen over zijn zaadkwaliteit. Dat is dik in orde en de arts adviseerde mij om het eerst maar weer eens thuis te proberen in plaats van IUI via de kliniek. Gek genoeg bevestigde zijn uitspraak mijn eigen gevoel. Misschien is het goed om even de malle medische molen uit te stappen en terug naar basic te gaan.
Toevallig blijkt Hij bij een kennis van mij ook 2 donorkinderen verwerkt te hebben. Vreemd idee want mocht ik met hem in zee gaan en zwanger worden dan ken ik de halfbroertjes van mijn kindje al. Ik heb haar gebeld en we hebben overlegt. Zij staat er achter als ik met hem in zee ga. Ze gunt mij een kindje en vind het prima als dat het halfbroertje of zusje van haar zoons wordt.
De vele informatie die ik in die paar dagen opgedaan heb maakte me niet onrustiger maar bracht juist structuur. En na de dokter zijn uitspraak heb ik de beslissing genomen..... met donor nummer 3 ga ik via ZI zwanger proberen te worden!
De ovulatietest was gisteren positief en de dokter bevestigde gisteren dat mijn eisprong ergens vandaag zal zijn. Het was het juiste moment om in actie te komen. Nadat ik de kliniek uitgelopen ben bel ik Hem op en spreek zijn voicemail in "Mijn twijfelachtige ''ja'' is een volmondige ''ja'' geworden. Kun je vanmiddag voor een ZI poging naar mij toe komen?"
Vijf uur later lig ik met mijn benen omhoog op bed.... back to basic.... het voelt gek maar ook goed. Het loslaten van donor nummer 2 heeft een omwenteling gebracht waardoor ik ineens een stuk sneller weer in de wachtweken zit. Hopelijk de laatste keer want de snelheid waarmee alles gegaan is mag van mij nog even doorzetten... met als einddoel een zwangerschap en over 9 maanden een kindje in mijn armen.
dinsdag 7 augustus 2012
A unusual monday
''Ik trek dit niet meer!" schreeuw ik boos tegen mijn telefoon en gooi hem weg. Leuke man heeft nog niet terug gereageerd op mijn berichtje. Ik ben het zat om de hele dag in mijn hoofd met hem bezig te zijn. Ik weet dat hij gezien zijn situatie niet met mij bezig kan zijn. En ineens valt het kwartje.... ik moet hiermee stoppen. Hoe leuk en lief en lekker hij ook is. Hij kan mij niet geven wat ik nodig heb. Iemand die 100% voor mij gaat. Hij zit midden in een mega verandering in zijn leven. Die moet hij eerst zien te overleven en dan... dan is er misschien ruimte voor mij.
We zien elkaar de dag er na. We spreken over zijn gevoel en zijn situatie. We spreken over mijn gevoel en mijn situatie. Ik hak de knoop voor ons beide door. We moeten stoppen. ''Ik ga je missen, ik ga dit missen. Jij geeft me energie.'' zegt hij. "Ik ga jou ook missen. Ik geniet van deze momenten." We zoenen wat en daarna vertrekt hij.
De keus maakt dat ik me weer volledig kan focussen op mijn traject om moeder te worden. Dit traject heeft prioriteit. En dit traject heeft door een emailtje een nieuwe wendig gekregen. Vanuit onverwachte hoek is er hulp aangeboden. We moeten nog maar zien waar het naar toe leidt. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik nog meer gefocust ben en het mijn beeldvorming van wat ik wil scherper heeft gemaakt. Het keuzemoment is daardoor een stuk dichterbij gekomen. Time will tell!
We zien elkaar de dag er na. We spreken over zijn gevoel en zijn situatie. We spreken over mijn gevoel en mijn situatie. Ik hak de knoop voor ons beide door. We moeten stoppen. ''Ik ga je missen, ik ga dit missen. Jij geeft me energie.'' zegt hij. "Ik ga jou ook missen. Ik geniet van deze momenten." We zoenen wat en daarna vertrekt hij.
De keus maakt dat ik me weer volledig kan focussen op mijn traject om moeder te worden. Dit traject heeft prioriteit. En dit traject heeft door een emailtje een nieuwe wendig gekregen. Vanuit onverwachte hoek is er hulp aangeboden. We moeten nog maar zien waar het naar toe leidt. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik nog meer gefocust ben en het mijn beeldvorming van wat ik wil scherper heeft gemaakt. Het keuzemoment is daardoor een stuk dichterbij gekomen. Time will tell!
zaterdag 4 augustus 2012
Kiezen is moeilijk
Ik wil zo snel mogelijk moeder worden. Op welke manier kan dat het beste?
Met deze vraag heb ik tijdens mijn vakantie een belafspraak gehad met de dokter uit de kliniek. Hij adviseert om met donorzaad over te stappen naar IUI en mijn huidige donor los te laten. Een mega stap voor mij vooral om het met Hem zo goed klikt. Maar het doel waarvoor we met elkaar in zee zijn gegaan is nog steeds niet behaald. Misschien is het dus wel het beste om elkaar los te laten.
Maar wat dan.... een onbekende donor via de spermabank? 3 jaar geleden was dat voor mij een onbespreekbare optie. Ik wilde dat mijn kind contact kan hebben met de man waar hij voor 50% uit bestaat. Nu vind ik het een reeele optie om met onbekend zaad te gaan werken. Ik weet dat het goed zaad is en dat er iemand achter zit die het mij (en andere vrouwen) gunt om een kindje te krijgen. Na het lezen van het boek "uit onbekende bron" en het gesprek met de psycholoog is me duidelijk geworden dat het voor het kind geen trauma hoeft te zijn als hij niet weet wie die andere 50% is. Kinderen voelen zich ontzettend gewenst en weten niet wat ze missen. Hun leven is zoals het is en dat is prima.
Doordat het kind vanaf zijn 16e contact kan leggen met de donor, kan het dus later alsnog duidelijkheid krijgen over de andere genen in hem dan die van zijn moeder.
Maar ik kan ook een bekende donor meenemen naar de kliniek. In een vlaag van wanhoop en onder invloed van hormomen rondom de escape-iui in mei heb ik via bam-man contact gelegd met een man die graag een bekende donor wil worden. We emailen soms en het is tijd om een afspraak te maken. Of niet als ik voor onbekend kies. Ik zie tegen het traject van kennismaken en afspraken maken op. Ik weet niet of ik voor de 3e keer wil onderzoeken of deze man een man is waarmee ik in de toekomst contact wil hebben in het belang van het kind. Mocht er een kind komen dan zitten we voor de rest van ons leven aan elkaar vast. Kennismaken en onderzoeken kost tijd en gevoelsmatig dringt de tijd.
Ik wil een keuze maken. En dan wel de keuze die voor dit moment het beste voor mij en in de toekomst voor mijn kindje is. Mijn hoofd zit vol. Ik weet niet hoe ik hem leger kan maken. Ik hoop maar dat ik op een ochtend wakker word en weet wat ik wil. Kiezen is zo moeilijk!
Met deze vraag heb ik tijdens mijn vakantie een belafspraak gehad met de dokter uit de kliniek. Hij adviseert om met donorzaad over te stappen naar IUI en mijn huidige donor los te laten. Een mega stap voor mij vooral om het met Hem zo goed klikt. Maar het doel waarvoor we met elkaar in zee zijn gegaan is nog steeds niet behaald. Misschien is het dus wel het beste om elkaar los te laten.
Maar wat dan.... een onbekende donor via de spermabank? 3 jaar geleden was dat voor mij een onbespreekbare optie. Ik wilde dat mijn kind contact kan hebben met de man waar hij voor 50% uit bestaat. Nu vind ik het een reeele optie om met onbekend zaad te gaan werken. Ik weet dat het goed zaad is en dat er iemand achter zit die het mij (en andere vrouwen) gunt om een kindje te krijgen. Na het lezen van het boek "uit onbekende bron" en het gesprek met de psycholoog is me duidelijk geworden dat het voor het kind geen trauma hoeft te zijn als hij niet weet wie die andere 50% is. Kinderen voelen zich ontzettend gewenst en weten niet wat ze missen. Hun leven is zoals het is en dat is prima.
Doordat het kind vanaf zijn 16e contact kan leggen met de donor, kan het dus later alsnog duidelijkheid krijgen over de andere genen in hem dan die van zijn moeder.
Maar ik kan ook een bekende donor meenemen naar de kliniek. In een vlaag van wanhoop en onder invloed van hormomen rondom de escape-iui in mei heb ik via bam-man contact gelegd met een man die graag een bekende donor wil worden. We emailen soms en het is tijd om een afspraak te maken. Of niet als ik voor onbekend kies. Ik zie tegen het traject van kennismaken en afspraken maken op. Ik weet niet of ik voor de 3e keer wil onderzoeken of deze man een man is waarmee ik in de toekomst contact wil hebben in het belang van het kind. Mocht er een kind komen dan zitten we voor de rest van ons leven aan elkaar vast. Kennismaken en onderzoeken kost tijd en gevoelsmatig dringt de tijd.
Ik wil een keuze maken. En dan wel de keuze die voor dit moment het beste voor mij en in de toekomst voor mijn kindje is. Mijn hoofd zit vol. Ik weet niet hoe ik hem leger kan maken. Ik hoop maar dat ik op een ochtend wakker word en weet wat ik wil. Kiezen is zo moeilijk!
maandag 23 juli 2012
Inlezen
De verhalen zijn wisselend maar over het algemeen positief. Zowel de kinderen, als de ouders, als de donoren bij KID zijn van mening dat dit een goede manier was om een gezin te vormen.
In de zon op de camping lees ik het boek "Uit onbekende bron" van Mart Roegholt. De persoonlijke verhalen van de drie betrokken partijen bij KID intrigeren me. Ik ben nieuwsgierig naar hun beweegredenen, ervaringen en hun mening over KID. Vooral omdat ze terug kijken op hun leven en het effect dat het daarop gehad heeft. Met name de verhalen van de kinderen verslind ik.
Het boek gaat me zeker helpen bij het maken van de keus om wel of niet over te stappen naar een onbekende donor. Gisteren had ik na het lezen van een aantal verhalen het idee dat dit ook mijn weg moet worden. Vandaag is dat weer wat minder door het verhaal van een meisje dat regelmatig zich afvraagt wie haar vader is. Het verschil is dat zij een kind van een A-donor is en dus geen gegevens van haar donor kan krijgen. Dat zou voor mijn kindje niet gelden. Wel blijft het feit dat ook mijn kind, net als zij, opgroeid zonder een vader in haar leven. En dat is wat ze soms best wel mist.
Haar verhaal raakt me. De reden waarom ik met een bekende donor in zee ben gegaan sluit bij haar gevoel aan. Ik gun mijn kind om te weten waar hij vandaan komt, waarom hij is zoals hij is en om contact te hebben met de persoon waar hij voor 50% uit bestaat. Bij een onbekende donor kan dit pas na 16 jaar en dan moet de donor er ook open voor staan.
Het boek bevat nog meer verhalen van kinderen. Hun verhaal zal me gaan helpen bij het maken van de keuze. Ik weet wel dat ik meer dan ooit open sta voor het onbekende donorschap. Zo open dat ik overweeg om mijn laatst vergoede ivf poging niet met mijn huidige donor te doen maar om over te stappen naar IUI met een onbekende donor.
Maar dat is mijn gevoel van vandaag.... het zou morgen zo weer anders kunnen zijn!
In de zon op de camping lees ik het boek "Uit onbekende bron" van Mart Roegholt. De persoonlijke verhalen van de drie betrokken partijen bij KID intrigeren me. Ik ben nieuwsgierig naar hun beweegredenen, ervaringen en hun mening over KID. Vooral omdat ze terug kijken op hun leven en het effect dat het daarop gehad heeft. Met name de verhalen van de kinderen verslind ik.
Het boek gaat me zeker helpen bij het maken van de keus om wel of niet over te stappen naar een onbekende donor. Gisteren had ik na het lezen van een aantal verhalen het idee dat dit ook mijn weg moet worden. Vandaag is dat weer wat minder door het verhaal van een meisje dat regelmatig zich afvraagt wie haar vader is. Het verschil is dat zij een kind van een A-donor is en dus geen gegevens van haar donor kan krijgen. Dat zou voor mijn kindje niet gelden. Wel blijft het feit dat ook mijn kind, net als zij, opgroeid zonder een vader in haar leven. En dat is wat ze soms best wel mist.
Haar verhaal raakt me. De reden waarom ik met een bekende donor in zee ben gegaan sluit bij haar gevoel aan. Ik gun mijn kind om te weten waar hij vandaan komt, waarom hij is zoals hij is en om contact te hebben met de persoon waar hij voor 50% uit bestaat. Bij een onbekende donor kan dit pas na 16 jaar en dan moet de donor er ook open voor staan.
Het boek bevat nog meer verhalen van kinderen. Hun verhaal zal me gaan helpen bij het maken van de keuze. Ik weet wel dat ik meer dan ooit open sta voor het onbekende donorschap. Zo open dat ik overweeg om mijn laatst vergoede ivf poging niet met mijn huidige donor te doen maar om over te stappen naar IUI met een onbekende donor.
Maar dat is mijn gevoel van vandaag.... het zou morgen zo weer anders kunnen zijn!
dinsdag 17 juli 2012
Keuzes maken
Het denken over hoe verder heeft zich omgezet in concreet handelen.
Het gesprek met Hem is voorbij. We proberen al heel lang samen een kindje te krijgen en dat is nog niet gelukt. Nu ik nog maar 1 ivf poging vergoed ga krijgen moeten we onze samenwerking evalueren. Dus bij een kopje thee bespreken we dit moeilijke onderwerp.
Hij snapt dat ik mijn kansen wil optimaliseren en mocht ik er voor kiezen om dat niet met hem te doen dan zal hij dit respecteren. Maar ook hij zou graag nog een keer willen proberen om met icsi zwanger te worden. Dat heeft ook mijn voorkeur... denk ik.
De dag erna heb ik een gesprek met de psycholoog van de kliniek. Zij geeft me informatie over de psycholgische effecten op de ontwikkeling van het kind als hij of zij vanuit onbekend donorzaad is geboren. Een kind blijkt flexibeler te zijn dan ik dacht zolang je maar open en eerlijk bent. Haar informatie maakt dat ik open ga staan voor een onbekende donor. Ze verteld over hun eigen spermabank en de Deense spermabanken. Ze geeft me stof tot nadenken.
De dokter ziet medisch geen reden waarom ik niet zwanger kan worden. Er is geen reden waarom ik weinig follikels aanmaak en dat zegt niks over de kansen die ik heb om zwanger te worden bij IUI met goed zaad. Het idee om nog 1 ivf poging te doen begrijpt hij en kan hij mee akkoord gaan. Maar hij wil dat ik eerst goed nadenk over wat ik echt wil. Dat ik de gekregen informatie laten bezinken en dan pas een keus maak. Als ik weet wat ik wil dan kom ik langs en gaan we de stappen zetten om die weg te bewandelen.
En nu ben ik dus weer terug bij nadenken.... nadenken over hoe verder. Ik ga de tijd er voor nemen maar het voelt weer alsof er een zon aan de horizon schijnt en dat is fijn.
Het gesprek met Hem is voorbij. We proberen al heel lang samen een kindje te krijgen en dat is nog niet gelukt. Nu ik nog maar 1 ivf poging vergoed ga krijgen moeten we onze samenwerking evalueren. Dus bij een kopje thee bespreken we dit moeilijke onderwerp.
Hij snapt dat ik mijn kansen wil optimaliseren en mocht ik er voor kiezen om dat niet met hem te doen dan zal hij dit respecteren. Maar ook hij zou graag nog een keer willen proberen om met icsi zwanger te worden. Dat heeft ook mijn voorkeur... denk ik.
De dag erna heb ik een gesprek met de psycholoog van de kliniek. Zij geeft me informatie over de psycholgische effecten op de ontwikkeling van het kind als hij of zij vanuit onbekend donorzaad is geboren. Een kind blijkt flexibeler te zijn dan ik dacht zolang je maar open en eerlijk bent. Haar informatie maakt dat ik open ga staan voor een onbekende donor. Ze verteld over hun eigen spermabank en de Deense spermabanken. Ze geeft me stof tot nadenken.
De dokter ziet medisch geen reden waarom ik niet zwanger kan worden. Er is geen reden waarom ik weinig follikels aanmaak en dat zegt niks over de kansen die ik heb om zwanger te worden bij IUI met goed zaad. Het idee om nog 1 ivf poging te doen begrijpt hij en kan hij mee akkoord gaan. Maar hij wil dat ik eerst goed nadenk over wat ik echt wil. Dat ik de gekregen informatie laten bezinken en dan pas een keus maak. Als ik weet wat ik wil dan kom ik langs en gaan we de stappen zetten om die weg te bewandelen.
En nu ben ik dus weer terug bij nadenken.... nadenken over hoe verder. Ik ga de tijd er voor nemen maar het voelt weer alsof er een zon aan de horizon schijnt en dat is fijn.
woensdag 4 juli 2012
Zomer in mijn bol
Ik heb de zomer een beetje in mijn bol. De zon schijnt, ik heb een leuk weekeind gehad, mijn vakantie is gestart en ik geniet van de dingen die ik niet zou mogen doen als ik zwanger was. De zomer zit zo in mijn bol dat ik zelfs vergeten ben om de kliniek te bellen.
Ik heb wel Hem ingelicht en een afspraak gemaakt. We moeten praten over hoe verder maar ook terug kijken op de afgelopen jaren. Hij staat daar open voor. Dat bevestigd wederom waarom ik met hem door ga. Ondanks zijn slechte zaad. Hij snapt mij, snapt de toekomst en is bereid om mee te werken.
Helaas kan ik niet met hem door als de productie van mijn eitjes zo laag blijft. Dan heeft ivf geen zin. Dan kan ik net zo goed met iui zwanger worden. Maar ja, dat werkt niet met zijn zaad. Dat hebben we al 14x geprobeerd.
Ik denk af en toe na over de andere opties. Op zoek naar een nieuwe donor of overstappen naar onbekend. 2 opties waar mijn voorkeur niet naar uit gaat maar misschien wel het snelst er voor kunnen zorgen dat ik zwanger raak. Alleen daarom moet ik al naar de kliniek. Deze opties moeten ook met hen besproken worden.
Mijn menstuatie is sinds de miskraam heftiger. Ik verlies veel grote stolstels. Beetje onsmakelijk voor jou om te lezen. Het is voor mij een signaal dat mijn lichaam nog niet de oude is. Een goede reden om dus mijn lijf rust te geven. Misschien wel 2 maanden ipv de verplichte 1 maand.
Morgen mag de accupuncturiste haar mening er over geven. En misschien wat naalden en kruiden er tegenaan knallen.
De zomer zit in mijn bol. Ik leef in het hier en nu. Ik geniet van de zon, een koud wijntje en het vooruitzicht om een paar dagen op vakantie te gaan.
Het voelt goed om de zomer in mijn bol te hebben. Geen spanningen en stress. Juist ontspanning en goedlachsheid. Van mij mag het altijd zomer zijn. Het liefst dan wel 1 met een klein hummeltje in mijn armen.
Ik heb wel Hem ingelicht en een afspraak gemaakt. We moeten praten over hoe verder maar ook terug kijken op de afgelopen jaren. Hij staat daar open voor. Dat bevestigd wederom waarom ik met hem door ga. Ondanks zijn slechte zaad. Hij snapt mij, snapt de toekomst en is bereid om mee te werken.
Helaas kan ik niet met hem door als de productie van mijn eitjes zo laag blijft. Dan heeft ivf geen zin. Dan kan ik net zo goed met iui zwanger worden. Maar ja, dat werkt niet met zijn zaad. Dat hebben we al 14x geprobeerd.
Ik denk af en toe na over de andere opties. Op zoek naar een nieuwe donor of overstappen naar onbekend. 2 opties waar mijn voorkeur niet naar uit gaat maar misschien wel het snelst er voor kunnen zorgen dat ik zwanger raak. Alleen daarom moet ik al naar de kliniek. Deze opties moeten ook met hen besproken worden.
Mijn menstuatie is sinds de miskraam heftiger. Ik verlies veel grote stolstels. Beetje onsmakelijk voor jou om te lezen. Het is voor mij een signaal dat mijn lichaam nog niet de oude is. Een goede reden om dus mijn lijf rust te geven. Misschien wel 2 maanden ipv de verplichte 1 maand.
Morgen mag de accupuncturiste haar mening er over geven. En misschien wat naalden en kruiden er tegenaan knallen.
De zomer zit in mijn bol. Ik leef in het hier en nu. Ik geniet van de zon, een koud wijntje en het vooruitzicht om een paar dagen op vakantie te gaan.
Het voelt goed om de zomer in mijn bol te hebben. Geen spanningen en stress. Juist ontspanning en goedlachsheid. Van mij mag het altijd zomer zijn. Het liefst dan wel 1 met een klein hummeltje in mijn armen.
vrijdag 29 juni 2012
ICSI 2 is over en uit
Kon ik hier maar weer eens echt goed nieuws plaatsen. Een berichtje waarin je leest dat ik zwanger ben! Wat zou dat geweldig fijn zijn om te doen. Maar het tegendeel is waar. Je leest wederom een teleurstellend berichtje. Een berichtje waarin ik schrijf dat ik ongesteld aan het worden ben. Een berichtje waarin ik schrijf dat ik even niet weet welke kant ik op moet. Een berichtje waarin in laat weten dat ik wederom teleurgesteld ben in mijn lijf.
Ooit.... ooit... ooit hoop ik weer eens echt goed nieuws te vertellen aan jou maar vandaag nog even niet.
Ooit.... ooit... ooit hoop ik weer eens echt goed nieuws te vertellen aan jou maar vandaag nog even niet.
Labels:
Bloed,
ICSI,
Menstruatie,
Terugplaatsing,
Verdriet
vrijdag 22 juni 2012
Terugplaatsing (ICSI2 2)
Tussen de afspraken door bezoek ik de kliniek. Ik ben veel te vroeg. Een mooi moment om even wat opdrachten na te kijken. Dat even wordt lang want 45 minuten na de eigenlijk afspraaktijd mag ik pas naar binnen.
De handelingen zijn bekend en ik voel me dan ook ontspannen. Na afloop is het wachten op de embryoloog. Want zijn ze een beetje goed? Met de foto in haar hand komt ze binnenlopen. Klasse 1 en 2, ze zagen er prima uit.
Tevreden loop ik de kliniek uit. Ik ben nog niet de auto ingestapt en mijn gedachten draaien al weer op volle toeren. Niet over deze poging. Het is mijn werk dat me langzaam aan gillend gek maakt. Het is drukker dan druk en dat voelt nu niet goed. Ik wil een veilig warm nestje voor de embryootjes zijn en geen gestresst holletje wat steeds aan het rennen is. Ik probeer echt momenten van ontspanning te creeren maar lastig is het wel. Ik hoop maar dat de embryootje van een beetje stress houden en zich toch weten in te nestelen. Over 1 week krijgen ze namelijk 6 weken rust.
De handelingen zijn bekend en ik voel me dan ook ontspannen. Na afloop is het wachten op de embryoloog. Want zijn ze een beetje goed? Met de foto in haar hand komt ze binnenlopen. Klasse 1 en 2, ze zagen er prima uit.
Tevreden loop ik de kliniek uit. Ik ben nog niet de auto ingestapt en mijn gedachten draaien al weer op volle toeren. Niet over deze poging. Het is mijn werk dat me langzaam aan gillend gek maakt. Het is drukker dan druk en dat voelt nu niet goed. Ik wil een veilig warm nestje voor de embryootjes zijn en geen gestresst holletje wat steeds aan het rennen is. Ik probeer echt momenten van ontspanning te creeren maar lastig is het wel. Ik hoop maar dat de embryootje van een beetje stress houden en zich toch weten in te nestelen. Over 1 week krijgen ze namelijk 6 weken rust.
Abonneren op:
Posts (Atom)