woensdag 21 oktober 2009

Het is zover


Tjee, wat voel ik me k*t. Mijn ongesteldheid breekt op dit moment door. Super irritant want hoe is het met de twijfels van hem? Ik heb hem niet niet meer gesproken, wilde hem wat ruimte geven. Het is me dus niet duidelijk hoe zijn pet staat. Mijn onzekerheid neemt nu toe.
Morgen ga ik hem bellen met het slechte nieuws. Dan zullen we nieuwe data moeten gaan plannen. We gaan het er hoe dan ook over hebben. Spannend hoor.
Ik duim dat zijn gedachtes weer helemaal pro-super-zwemmers produceren staan en ik met een gerust hart aan poging 3 kan beginnen.

zondag 18 oktober 2009

Betrokkenheid

En? Weet je al wat?" vraagt A. "Nee, ik weet niet of ik zwanger ben." antwoord ik en dat is niet eens gelogen.
De verdere dag krijg ik meer van dit soort vragen. Lief dat ze zo meeleven maar eigenlijk wil ik er niet de hele tijd bij stil staan. Het is voor mij ook een feestje. Ik realiseer me dat ik dit aan mezelf te danken heb. Ik heb het tegen veel mensen verteld, althans dat ik bezig ben om te onderzoeken of ik in mijn eentje moeder kan worden. Logisch dat mensen er naar vragen en er meer van willen weten.
"Ik ben inderdaad gestart met insemineren maar meer weet ik nog niet" vertel ik aan E. Ze vraagt wat door en ik vertel wat ze wil weten. Het is fijn om te delen en helemaal om begrip te krijgen.
De dag en de avond vliegen voorbij en eigenlijk heb ik maar weinig bij een eventuele zwangerschap stil gestaan. Misschien is het toch helemaal niet zo lastig dat mensen van mijn avontuur weten!

donderdag 15 oktober 2009

Nog 7 dagen


Hij heeft kort gemaild dat hij blij met mijn woorden is. Gelukkig maar want meer dan luisteren en reageren kan ik niet doen. Wat er nu in zijn hoofd omgaat weet ik niet. Ik ga er maar vanuit dat de onrust wat minder is geworden.
Ik zelf zit ook in tweestrijd. Een totaal andere dan de zijne. Ik zit in een twijfel fase over mijn wel of niet bevruchte eitje. Ik voel niets en denk niet dat het gelukt is. Maar wat als het nou wel gelukt is? En ik 1 van de weinige vrouwen ben die geen klachten heeft bij het begin van haar zwangerschap?
De testdag duurt nog een week. Ik wil mezelf niet gek maken dus ik probeer met man en macht te bedenken dat het niet gelukt is. Niet dat het makkelijk is maar wel het meest realistisch en veilig. Anders duurt die week wel verrekte lang.

zondag 11 oktober 2009

Op losse schroeven


Hij belt. Hij klinkt serieus, hij twijfelt of hij het donorschap op dit moment wel kan. Twijfel over of hij het aan anderen moet vertellen en hoe, of hij een kindje met deze bijzondere rugzak op de wereld wilt zetten, of het voor kindje wel goed is om maar af en toe contact te hebben, of hij emotioneel dit kan.
Hij twijfelt niet aan mij, hij heeft vertrouwen in mij.
We praten over wat het starten met de inseminatie met ons doet en dat er allerlei gevoelens bijkomen die we nog niet bedacht hadden. Het schept weer een band. Ik merk dat hij rustiger wordt. Hij zegt dat het oplucht om het er met mij over te hebben. Mijn reactie is prettig. Hij gooit de handdoek niet in de ring maar de zekerheid waarmee hij dit avontuur aangegaan is, is nog niet terug.
Als we ophangen weet ik niet wat ik moet denken. Zijn oprechtheid en emotionele kant maakte dat ik hem graag als donor wilde. Deze kant heeft zijn keerzijde, dat merk ik nu.
De tijd zal het leren…. word vervolgd!

zaterdag 10 oktober 2009

Ze is gevallen


Nou het eitje is gevallen. Althans dat zeggen de testen, ik heb er niets van gevoeld. Andere maanden wel maar dit keer niet. De test liet nog maar een vaag 2e streepje zien. Het LH hormoon verdwijnt uit mijn lijf. Dat was gisterenavond, zaterdagavond, de uitgesproken avond om dat te vieren.
Al weken verlang ik naar een lekker Paulaner biertje. Maar de weken dat ik kon drinken kwam ik dat nergens tegen. Vanavond wel!
Ik bestel er 1, neem daarna een cola light, overleg met mezelf en neem nog een Paulaner. Op de wc sms ik vriendinnen M en M dat ik toch graag een 3e wil. Te laat zie ik hun reactie want nummer 3 zit al in mijn blaas en nr 4 al voor de helft.
Ik overtuig mezelf dat mijn eitje ergens rondzweeft, op zoek naar het zwemmend goud en dus niet in contact is met mijn bloed. Zij merkt niets van de alcohol.
Ik loop met 3 vrienden mee naar een andere kroeg en schakel over naar het normale bier. Ik voel me vrij, los en vrolijk. Ik dans wat, klets wat en kijk rond.
Om 5u fiets ik naar huis. Blij dat ik van het vallende eitje een leuk feestje gemaakt heb. Als zij en hij dat nou ook in mijn baarmoeder hebben gedaan dan moet er toch een geweldig kindje uitkomen.

donderdag 8 oktober 2009

Het zal wel niet


Hij zal nu zijn 1e kopje koffie op zijn werk drinken. Dat heeft hij wel verdiend. Zo vroeg in de ochtend presteren is niet niks.
Ik zit met mijn kopje thee achter de pc. Balend. Deze maand kan ik gewoon niet zwanger worden.
Mijn ovulatietest was vanmorgen negatief. Het "zwemmend goud" liep er na 10 minuten alsnog uit. Hij kan de komende dagen niet nog een keer komen en mijn gevoel is niet goed.
Deze wachtweken ga ik maar gewoon doen wat ik altijd doe en me voorbereiden op poging 3.

woensdag 7 oktober 2009

De langzame weg naar beneden


Ik kan natuurlijk elk uur testen maar dat veranderd vast niets. Raar is het wel. Normaal geeft de stick bij dag 14 van mijn cyclus 2 streepjes aan. Soms ook op dag 13 maar zeker op dag 14. Dit keer niet. Niet op dag 13 en niet op dag 14. Ik word er lichtelijk erg nerveus van. Wat als de streepjes pas bij dag 16 komen of erger nog, wat als ze niet komen???
Morgenochtend komt Hij. Dag 15 en al vroeg in de ochtend. Dus dag 18 heb ik tot vroeg in die ochtend "zwemmend goud".
Even een klein rekensommetje. Wil het  "zwemmend goud" van morgen hun finish kunnen bereiken dan moet ik op dag 15 aan het eind van de dag streepjes op het stickje zien. Zijn ze er pas dag 16 dan hebben ze allemaal verloren.
Dus val eitje, val!!

maandag 5 oktober 2009

Geen bewegende beelden


Hij en ik lachen. De woordspelingen vullen mijn woonkamer. Het is fijn om dit met hem te doenn.
Als hij druk aan het werk is, ga ik achter mijn laptop zitten werken.
"Uh Femke" hoor ik bovenaan de trap. Hij zal toch niet het potje met "zwemmend goud" hebben laten vallen, bedenk ik me terwijl ik luchtig "Ja, wat is er?" roep.
"Mijn filmpje word onderbroken. Is er iets mis met internet?"
Ik lig zeker 5 min op mijn kniexebn te pielen met de router en de modem. Hij checkt steeds of mijn pogingen effecten hebben. Bijna geef ik de hoop op, als hij "hij doet het" roept.
Blijkbaar werkt de onderbreking goed want binnen 10 min nemen we afscheid en loop ik naar boven.
Een beetje onhandig en gespannen herhaal ik mijn ritueel. Kussen met handdoek klaarleggen, spuitje vullen en voorzichting neerleggen, Friends dvd met beeld op pauze zetten, gaan liggen en RUSTIG insemineren. Ik probeer ontspannen door te ademenen en te bedenken dat ik een babytje aan het maken ben. Meteen voel ik iets lopen. Damn…. het "zwemmende goud" komt weer naar buiten. Veel minder dan de 1e x maar meer dan de 2e x.
Terwijl ik Rachel zie balen omdat ze met Charlie op kledingjacht moet en Phoebe bij dit shopping avontuur aanschuift omdat zij op een feest haar ex weer gaat ontmoeten, schieten mijn gedachtes naar het teruglopen van het "zwemmende goud". Misschien ben ik wel iets te gespannen? Misschien heb ik net als Monica geen gastvrije omgeving? Misschien doe ik toch iets verkeerds? Misschien komt het omdat mijn eisprong nog niet vandaag is en dus mijn cervixslijn nog niet helemaal zaad klaar is? Misschien? Misschien?
De wachtweken zijn net begonnen en voordat ik xfcberhaupt zwanger kan zijn slaan mijn gedachtes al weer op hol. Dit gaan lange weken worden.

zondag 4 oktober 2009

Wanneer kan jij?


Hij en ik mailen wat heen en weer. Mijn ovulatie-dag is redelijk te berekenen. Nu nog tot dates komen. Niet makkelijk met 2 drukke agenda’s, zijn vaderschap en mijn vallende eitjes.
Hij kan donderdagochtend. Ik niet. Ik heb dan een vergadering.
Na lang twijfelen en wikken en wegen, hak ik de knoop door.
Morgen vertel ik ze dat ik donderdag een afspraak met de "dokter" heb. Hij kan niet op een andere dag dus helaas moet ik deze vergadering overslaan.
Helemaal gelogen is het niet. Hij is een soort dokter, hij helpt mij bij mijn "probleem".

dinsdag 29 september 2009

Tussenperiode


"Doe mij maar een biertje"
"Dan weet ik al of je poging wel of niet gelukt is." zegt vriendin S.
En inderdaad, geen baby in mijn buik dus dan is er ruimte voor een lekker biertje. De laatste weken heb ik niet gedronken, vooral niet op feestjes van een bepaalde vriendengroep. Ik zag de vragen al komen als ik een keer niet drink. Ik sta bij hen bekend als de feest-dame-die-altijd-nog-wel-een-drankje-lust. Niet erg hóór maar wel lastig als je zwanger wilt worden en niet ALLE details met ze wilt delen. Zij denken dat ik nu gezonde eitjes aan het kweken ben. Drank maakt ze ongezond, onthouding maakt ze gezond. Denk ik ;-)
Vriendin S komt met een biertje aangelopen. Ze schreeuwt over de muziek heen in mijn oor "Deed ik ook altijd als ik weer ongesteld werd. Naar een leuk feestje gaan en genieten van een drankje. Dat maakt die lange tussenweek tenminste leuk"
En gelijk heeft ze!

donderdag 24 september 2009

Een drukke nacht


"Nee, eigenlijk niet. Voel me er rustig onder. Het zou ook te mooi om waar te zijn geweest, in 1x zwanger!" zeg ik tegen vriendin H.
Bij het uitrekken vanmorgen vroeg, herinner ik me mijn droom.
Ik moest enorm huilen omdat mijn beste vriend buiten mijn weten om een reis van een half jaar had gepland. Hij vetrok vrijwel direct en deed er luchtig over dat ik het niet leuk vond. Terwijl we staan te praten, nou ja praten ik sta flink te huilen, zie ik dat het buiten kei-hard regent.
Hmm, toch maar eens googlen op dromen duiden! En jawel hoor.
Och, wat was ik verdrietig omdat vriend M weg ging. Yeah right!
"Als je droomt dat je huilt, suggereert dit een uitbarsting van negatieve gevoelens die waarschijnlijk veroorzaakt zijn door een situatie uit het echte leven. De droom dient een manier om (weer) emotioneel in balans te komen."
Zijn afscheid viel me zwaar. Natuurlijk…. wie wil nou zijn vriend een half jaar of wat niet zien.
"Wanneer je in je droom afscheid neemt, symboliseert dit veranderingen uit het echte leven, zoals bijvoorbeeld afscheid van een bepaalde situatie."
Het regende enorm hard. Lastig om nu op reis te gaan. Vast een manier om vriend M hier te houden. Uhm, niets van dit alles.
"Als je droomt dat je vanuit een raam naar de regen kijkt, duidt dit erop dat (spiritueel) inzicht naar je bewustzijn wordt overgebracht. Deze droom kan ook staan voor liefde en geluk."
Tjee zeg, wat heb ik mezelf gisteren voor de gek gehouden!

woensdag 23 september 2009

Vol hoop of toch hoopvol


Hoopvol stap ik het wc-hokje uit. Normaal gesproken zou ik nu wat bloed gaan verliezen. Echt blij word ik niet van deze hoop. Het is hoop tegen beter weten in. Eigenlijk dus gewoon geen hoop. Maar goed, het voelde toch als hoop.
Hoopvol ga ik dus in mijn stoel zitten om verder van het concert te genieten.
Ik denk na over de berichten die ik de laatste dagen heb gehoord.
"Joh, door zo vroeg te testen weet je nog niets"
"Ik kon pas een paar dagen na de dag dat ik eigenlijk zou gaan menstrueren positief testen."
"Wacht gewoon die paar dagen af. Voor hetzelfde geld ben je zwanger."
Ze klonken als muziek in mijn oren en terwijl ik het dus zelf eigenlijk al wist hoe het zat kreeg ik toch hoop.
Hoopvol luister ik het concert uit. Ik wring me door de mensen een weg naar de wc’s. Weer niets te zien. De hoop wakkert aan. Ik word er zelfs blij van. Ik neem vrolijk afscheid van mijn mede-concertgangers en rij naar huis.
Hoopvol kleed ik me uit en ga nog een laatste keer naar de wc. De hoop verdwijnt. Ik zie een ieniemienie beetje bloed. Ik veeg af, sta op en spoel mijn opgebouwde hoop door de wc. Terug naar de realiteit, terug naar geen hoop. Terug naar dat wat ik eigenlijk al wist.