dinsdag 8 februari 2011

Foto


"Ik zie hier staan dat u om een baarmoederfoto gevraagd hebt." meldt de dokter.
"Klopt, mijn moeder en tante hebben verstopte eileiders gehad dus misschien is dat een reden waarom ik nog niet zwanger ben."
"Het is een idee om de foto te laten maken maar alleen als u voorlopig nog doorgaat met IUI. Wilt  u binnenkort overstappen naar IVF dan is het een pittig onderzoek wat geen nut heeft."
"Voor mij voelt IVF nu nog een stap te ver. Ik wil eerst onderzoeken of de combinatie van hormonen en IUI voldoende is om zwanger te worden."
"Dan is nu de tijd gekomen voor dit onderzoek."
Dit onderzoek staat bekend als pijnlijk. Ze spuiten contrastvloeistof in mijn baarmoeder. De vloeistof loopt via de eileiders naar mijn vrije buikholte in. Tegelijkertijd maken ze röntgenfoto's om te kijken of de vloeistof ook daadwerkelijk deze weg aflegt. Doet hij dat niet dan zit er ergens dus een verstopping. Die verstopping maakt dat het eitje niet in de baarmoeder kan komen en er dus geen zwangerschap kan ontstaan. Klinkt heel logisch maar een baarmoeder is net zo plat als een "boterham met pindakaas" volgens de assistente en een paar ml vloeistof zorgt ervoor dat hij opbolt. Alsof er dus bruuks tussen de pindakaas en de boterham een dikke plak komkommer wordt gepropt. Lijkt me niet echt fijn zeg maar.
Toch twijfel ik geen moment. Dit is een goede volgende stap. Wie weet zit daar wel iets of niet en dat is ook fijn om te weten.
De afspraak voor dit onderzoek kan ik zelf maken en je begrijpt dat ik nu aan de telefoon hang om te onderzoeken waar ik het snelste terecht kan.

maandag 7 februari 2011

Te laat


Wat is dit een tegenvaller zeg. Al mijn acties met naaldjes en een spuit zijn voor niks geweest. Hoe deskundig de dokter ook is, een eitje wat al gevallen is kan ze niet terug halen.
Wat baal ik hiervan zeg! Het voelde vrijdag bij de echo al niet goed om pas vandaag weer af te spreken. Dit is dag 12 en dat is de dag dat mijn ei al vaak gevallen is. De dokter was er van overtuigd dat mijn ei op zijn vroegst dinsdag zou vallen. Nou echt niet, mijn ei heeft zich al vaker eigenwijs gedragen. Dat blijkt maar weer. Helemaal omdat het weekeind weer eens roet in het eten gooide. Hoe vaak kun je rond het weekeind je eisprong hebben als je cyclus vrijwel nooit 28 dagen is? Bijna altijd, kan ik je vertellen.
De dokter was lief en liet blijken dat ze het vervelend vond. "De volgende keer mag je nog best een beetje meer aandringen op een eerdere echo" zei ze "we hadden echt verwacht dat door de hormonen de eisprong nog beter te plannen was."
Ze was lief maar dat maakt mijn baal gevoel niet minder. Deze maand dus geen IUI en dus geen zwangerschap! Au…. dat doet zeer!

zondag 30 januari 2011

Weer een stap verder


Ik ben een week verder en een hele ervaring verder. De signalen klopte toch met een menstruatie. Ik kon ze op een gegeven moment echt niet anders uitleggen. Deze krampen herkende ik te goed.
En wat baalde ik zeg. Poeh! Ik had goede hoop en vertrouwen. Dit had gewoon de poging moeten zijn. Sjagerijning heb ik uit frustratie flink wat caramelijs weggewerkt.
De volgende stap was de kliniek bellen. Daar kon ik de volgende dag al terecht. Sneller dan snel zeg maar. Het gesprekje met de dokter was kort. Met een tasje vol naaldjes en een prikpen met Gonal-F reed ik naar huis. De eerste dosis zat al in mijn buik.
Mijn ochtendritueel bestaat nu niet meer alleen uit het innemen van een foliumzuur tabletje. Ik prik ook een naaldje in mijn buik.
De Gonal-F is er om de groei van mijn eiblaasjes te stimuleren. De echo aan het eind van week zal laten zien of het werkt.
Het starten met hormomen is weer een stap in mijn proces. Ik had niet bedacht dat ik deze zou zetten toen ik startte met ZI. Ik had sowieso niet bedacht dat ik een dokter nodig zou hebben om zwanger te worden. Het voelt wel goed om deze stap te zetten. Nu lukt het niet om zwanger te worden, wie weet is dit dagelijks-spuitje wel het duwtje dat mijn lijf nodig heeft om zwanger te worden. Ik duim er in ieder geval voor.

zondag 16 januari 2011

Geregel 2


Hij is flexibel. Hij staat morgen in de vroege ochtend nog eerder op om een potje te vullen. Hoe fijn is dat!

zaterdag 15 januari 2011

Geregel


Mijn ei is snel deze maand. De dokter was meer dan tevreden en stelt voor om op dag 12 de IUI is doen. Klinkt perfect zij het niet dat Hij niet kan op dag 12. Hij is dan de hele dag druk in de weer voor zijn werk en niet in de buurt om een potje af te leveren.
"Kunt u dan niet om 6 uur 's nachts of zo het potje bij meneer ophalen?" glimlacht de dokter "het is dag 12 of niet. Dag 13 heeft het echt geen zin meer."
Mijn telefoon ligt naast me in afwachting van Zijn telefoontje. Ik duim dat Hij maandag toch ergens vroeg in de ochtend een potje voor me kan vullen. Dat ik dan het potje warm vervoer naar de kliniek. Daar braaf voor de deur wacht totdat zij open gaan en dan het potje daar achterlaat. Ik dan een paar uur ga werken en tussen de bedrijven door terugkom voor de IUI.
De dokter is een wijsman en zijn tip is het proberen waard. Belde Hij nu maar terug, dan kunnen we de tip gaan plannen.

donderdag 6 januari 2011

Boef


Ik trek aan het touwtje en de lamp springt aan. Ik kijk op mijn papiertje en schrik me een hoedje. Het papiertje ziet er rood uit.
Verbaasd stap ik mijn bed weer in en doe mijn ogen dicht. Ik draai me op mijn zij. Ik draai me op mijn rug. Ik draai me op mijn andere zij en draai me weer op mijn rug. Uiteindelijk klik ik de lamp aan en ga tv kijken. Mijn gedachten razen door mijn hoofd.
Het einde van deze poging komt als donderslag bij heldere hemel. Ik zag hem niet aankomen. Ik had wel last van eventuele pre-menstruele klachten maar vond het eerder raar omdat ze zo vroeg in mijn cyclus kwamen. Ik duidde ze bijna op zwangerschapskwalen. Daarbij had ik door mijn griep juist verwacht dat mijn menstruatie later zou komen. Had ik dat even mis!
Ik voel me rustig. Misschien komt de klap nog wel, al vermoed ik dat ik ondertussen zo gewend bent aan slecht nieuws dat ik die steeds makkelijker ga verwerken. Ik zal eerder verbaasd zijn als het goede nieuws komt terwijl dat is natuurlijk het nieuws is waar ik zo op zit te wachten!!! Dus kom maar op met die volgende poging.

dinsdag 4 januari 2011

Hatsjoe


Het goede gevoel verdween toen ik van de AH naar huis reed. Ik had een tas met nieuwjaars boodschappen in mijn kofferbak gezet en gaf gas om snel thuis te komen. De hele ochtend voelde ik me al wat kwakkelig. Mijn onderbuik rommelde, ik had een vaag gevoel van misselijkheid en ik was moe. Ergens in mijn achterhoofd zei een stemmetje dat dit best een zwangerschapsverschijnselen konden zijn.
Terwijl ik het parkeerterrein af rij voel ik een soort spierpijn in mijn arm. Nog voordat we bij de stoplichten zijn, nies ik. Nu weet ik het zeker. Ik heb griep!
Ik lig al de hele dag op de bank. Het wordt slechter in plaats van beter. Verstandelijk weet ik dat dit niks meer met zwangerschapsverschijnselen te maken heeft. Emotioneel ligt dat wat anders. Ik wil zo graag dat dit niet komt door een stom virus. Maar ja, de kranten staan vol van de griepepidemie die ons laat gaat teisteren. En hij begint bij mij.
Ik drink mijn kopjes thee, doe mijn ogen regelmatig dicht, eet met tegenzin een broodje en hoop dat dit ellendige gevoel snel voorbij is.

vrijdag 31 december 2010

Van oud naar nu


"Uw eitje is al gevallen, ik hoop binnen de afgelopen 24 uur" verteld de dokter terwijl ze een echo maakt.
Tijdens heb inbrengen van de zaadjes praten de dokter en ik over de afgelopen kerstdagen. De sfeer is ontspannen en ik loop met een opgelucht gevoel de kliniek uit.
In de auto richting huis denk ik terug aan 2010. Een jaar geleden zat ik in zak en as. Ik zat midden in zoektocht 2 naar een donor. Ik was down en verdrietig.
Dat gevoel is nu anders. Ik ben weer een jaar actief bezig met zwanger worden. Als ik donor 1 mee reken ben ik nu al 16 pogingen verder. Ik had niet verwacht dat ik nu nog niet zwanger zou zijn. Een jaar vond ik al ver weg klinken, bijna 1,5 jaar was onmogelijk voor te stellen. En toch is het zo. Het is een proces waar ik in zit en door de kleine stapjes die ik gezet heb, zit ik nu in een medisch circuit en is het woord IVF gevallen. Ook dat had ik nooit bedacht toen ik deze weg in sloeg. De wens om moeder te worden is zo groot dat ik serieus nadenk of ik die laatste stap ook wil gaan zetten. Maar nu nog niet, eerst deze poging afwachten.
Ik parkeer de auto voor mijn huis. Ik ben nieuwsgierig wat 2011 voor mij in peto heeft. Het is niet te voorspellen maar wie komt dan eindelijk mijn droom uit!
Fijne jaarwisseling, beste lezer. Ik hoop dat 2011 ook jouw dromen uit mogen komen.

zaterdag 25 december 2010

Enge naalden

Ik pak het zakje met de pregnyl aan en stop de uitleg hoe te gebruiken erbij.
"Succes" zegt de medisch assistente "En fijne kerstdagen"
Ik loop de kliniek uit terwijl mijn buik kriebelt. Voor het eerst van mijn leven ga ik een naald in mezelf zetten. Spannend zeg!
Maandag is IUI 4. De pregnyl gaat er voor zorgen dat mijn ei zondagavond gaat springen. Het is te hopen dat hij dus niet vandaag springt of morgenvroeg. Hij mag nog even lekker blijven zitten tot de pregnyl zijn werk doet. Maar ik ken mijn eitjes een beetje. Die doen vooral waar ze zelf zin in hebben.
Maandag is IUI 4. Ik heb er zin in. Niet zo zeer in de handelingen zelf maar meer in het vervolg. Dat dit het moment is dat er een klein mensje in mijn kan gaan groeien.
Fijne kerstdagen!

zondag 19 december 2010

Kleine knuistjes


De vingertjes klemmen zich vast om mijn vinger. Zo klein als ze is, ze weet hoe je iemand bij je houdt. Ik wrijf over haar wangetje. Ze is heerlijk zacht.
Als ze mijn vinger los laat draai ik me om en kijk naar haar zusje. Die ligt er net zo vredig bij. Ik kriebel over haar handje.
Dit weekeind heb ik maar liefst drie baby's mogen bewonderen. Allemaal even schattig. De ouders zijn trots en blij. Ze genieten van hun kinderen en de liefde spat er vanaf. Zo mooi om te zien.
Maar het raakt me ook. Het geluk, het primaire gevoel van samenhorigheid, van liefde, van trotsheid. De emotie schiet er van in mijn buik. In heel mijn wezen weet ik dat dit is wat ik wil. Ik wil moeder worden!
Ik kriebel bij het weggaan de 2 meiden nog even over hun bolletje. Dag meisjes, slaap lekker en tot snel!

zaterdag 18 december 2010

Meer logjes uit 2010 en 2009

Kijk voor meer logjes over mijn weg naar moederschap die ik in 2009 en 2010 geschreven heb op
http://www.femkegaatbammen.web.log.nl/

Klik in het archief op de maand waar je de logjes van wil lezen.

De logjes van  vandaag tot 4 oktober zijn gekopieerd van de link hierboven. De layout van deze berichten is minder goed op deze weblog.

Veel lees plezier,

Femke

zaterdag 27 november 2010

Geduld

Mijn ei is geduldiger dan dat ik dat ben. Ik kan nog wat van hem leren. Hij wacht blijkbaar met groeien totdat Hij weer in Nederland is. De dokter zegt dat konijnen dit ook doen. Die wachten met hun ovulatie totdat hun partner in de buurt is. Beetje dubieuze vergelijking, al zou ik graag zo vruchtbaar zijn als een konijn.

De volgende echo staat weer gepland. Een dag eerder dan dat de dokter nodig vindt maar mijn onzekerheid trok hem over de streep om toch met mij mee te gaan. Ontzettend fijn!
De IUI is dus nog niet gepland en ik word langzaam aan toch wel benieuwd wanneer die zal zijn. Mijn ovulatie is normaal nooit zo laat. Stiekem begin ik wel te geloven wat de dokter zegt. Wie weet heb ik een bepaalde connectie met Hem en past mijn lichaam zich aan op zijn afwezigheid. Hoe bijzonder zou dat zijn?