zondag 29 augustus 2010

Een verlichtend kaarsje


"Dan maar 2 euro" denk ik terwijl ik de munt in de gleuf laat glijden. Ik pak 2 kaarsjes uit het bakje en kijk rond. "Wie zal ik dit keer kiezen?" mompel ik en loop een rondje door de kerk.
Ik heb kaarsjes gebrand bij moeder Maria, Heilige Anthonius, Heilige Lourdes en Bernadette. Bij Jezus zelf en nog een paar keer bij moeder Maria. Met al die kaarsjes had ik een heel huis kunnen verlichten maar ja het doel heilgt de middelen hxe8.
Het inzetten op een materie waar ik geen invloed op heb voelt goed. Er zijn door bidden vaker wonderen verricht en het geeft mij hoop. Als zelfs het hemelrijk zich ermee gaat bemoeien dan moet het toch goedkomen!

zondag 8 augustus 2010

Tranen


Ik zucht en gooi het rode papiertje de wc in. Niet meer naar kijken en snel doorspoelen. Ik loop naar beneden en voel een traan over mijn wang glijden. Alles in me zei dat ik zwanger was en toch is het niet zo. Ik snotter flink en bel met vriendin M. Ze luistert en snap wat ik voel.
En dan… ja dan moet ik weer door! Ik heb Hem gebeld en zijn voicemail ingesproken. Daarna heb een mail gestuurd want er moet weer een nieuwe afspraak komen.
Het word nog een heel gedoe om zijn zwemmend goud bij mij op de goede plek te krijgen. Ik ga namelijk op vakantie!

Midden in mijn vakantie valt mijn ei en iedereen zal wel denken "boeien, lekker genieten en een maandje rust nemen"
Nou en dat kan ik niet. Ik wil geen kans voorbij laten gaan als er een mogelijkheid is om er een geslaagde poging van te maken. Zou ik de USA zitten of ergens op een tropisch eiland is het een ander verhaal maar ik ga kamperen. Kamperen in Europa en dan ook nog eens in Belgie en Frankrijk. Vriendin M is mijn reisgenote en zij snapt dat ik ergens tussendoor een potje op wil halen. We hebben ons reisschema erop afgesteld.

Hij mailt terug en kan dag 11! Joehoe, ik zit dan in Belgie en met een uur rijden kan ik zijn zwemmend goud in een potje ontvangen. Het lastige is dat ik ergens onderweg een plekje moet vinden om te insemineren. Als zijn zwemmend goud tussen mijn borsten vloeibaar is geworden dan is dat het moment om het in te brengen. de dokter heeft me die tip gegeven. Maar ja, dan zit ik ergens op de snelweg! Het hoe en wat verhaal hou je te goed. Ik moet nu echt verder met pakken anders kom ik nooit in Belgie!

maandag 2 augustus 2010

1,5 en 4 jaar


"neehee, geen appelsap. Appelsap is vies!!"
"Ik wil niet naar bed"
"F krapt me!!!"
"Ik wil een ijsjuuuhh"
4 dagen was ik onderdeel van een gezin met kleine kinderen. Mams draaide alleen het huishouden want paps was op zakenreis. Ze deed het vaardig en ik heb lekker van haar afgekeken.
Het is pittig in je eentje. Zo rond etenstijd zijn ze niet op hun gezelligst. Ik zie tranen, hoor stampvoeten en zie duwtjes richting klein zusje. Mams blijft rustig en geduldig. Daar kan ik nog wat van leren.
We doen leuke dingen en de kinderen genieten. Ze zijn blij, vrolijk en energiek. Mams krijgt knuffels en een kus. Ik krijg een dikke glimlach en natte zoen op mijn neus.
Het is bijzonder om onderdeel te zijn van dit gezin. Het geeft een mini-blik op mijn toekomst. Althans als het eindelijk een keer mag lukken. Het positieve gevoel is weg. Ik weet niet wat ik moet denken of voelen. Ik weet alleen dat ik graag een dikke kus of een grom van mijn eigen kindjes wil krijgen. Liefst vandaag nog maar dat is echt te snel ;-)

zondag 25 juli 2010

Poging 10


Ik hoef niet eens heel goed naar het stickje te kijken. Ik zie het streepje zo ook wel. Hij is nog niet knal maar best heel positief.
Ik huppel naar beneden en als ik met een kop koffie op de bank ga zitten hoor ik de bel. Hij is er.
We kletsen wat bij en ik laat hem de spullen van de kliniek zien.

Zoals de dokter zei stop ik het zwemmend goud onder mijn borsten totdat het vloeibaar is. Ik gebruik zijn catheter en blijf rustig liggen na de inseminatie. Het voelt goed en ontspannen kom ik mijn bed af en pak mijn koffer voor mijn mini-vakantie verder in.

vrijdag 23 juli 2010

Toespreken


Ik ben voor de eerste keer boos op mijn kind geworden. En hij heeft het verdiend. Een beetje lopen hanesen met het wel of niet komen. Het wordt tijd dat hij naar zijn moeder luistert en gewoon geboren gaat worden. Dat eigenwijze gedoe moet maar eens afgelopen zijn.
Dus bij mijn volgende eisprong gaat hij samenvloeien met het zwemmend goud en zich netjes innestelen om daarna over 9 maanden als een goed luisterend kind te wereld te komen.

dinsdag 13 juli 2010

GVD


Het doet pijn, verrekte pijn. Ik had echt hoop. Dit zou de maand zijn. Het warme zwoele weer, het WK waarin we het zo goed gedaan hebben, Hij die 2x is geweest, de vakantie die er bijna is en ik die vol vetrouwen was. Maar nee, het is niet zo.

Ik ben boos, al weet ik niet op wie. Ik vind dat het nu onderhand wel mag gebeuren! Iedere gek kan kinderen krijgen en mij lukt het nog niet ondanks dat ik goede randvoorwaarden heb en weet dat ik het kind iets te bieden heb.
De boosheid slaat om in verdriet. Ik wil zo graag een baby in me voelen groeien en samen met dat kindje een gezin starten. Ik wil hem opvoeden en steunen en uit laten groeien tot een bijzonder en zelfstandig mens. Ik wil niet ongesteld zijn. Ik wil zwanger zijn.

De realiteit dringt tot me door en ik pak mijn agenda. Ik tel de dagen tot mijn volgende ovulatie. Fijn, midden in mijn mini-vakantie naar vriendin Mi in Engeland. Niet fijn dus! Dat wordt zo dicht mogelijk op mijn vlucht een afspraak met Hem plannen. Ik tel even door, mocht die poging ook niet lukken dan ben ik bij mijn volgende eisprong echt op vakantie. Dat wordt duimen dat ik die inseminatie niet nodig heb.
Ik bel vriendin M en vertel mijn verhaal. Ik huil, klaag en luister naar haar. Als ik ophang voel ik me positiever. Ik blijf het vertrouwen houden, ook ik word zwanger, ook ik word moeder!

woensdag 7 juli 2010

Het bezoekje


We lopen zijn kamer uit . Hij zegt "Ik hoop je over een paar weken terug te zien voor een echo" en schut me de hand.

De dokter was vriendelijk en begripvol. Hij heeft veel vragen beantwoord maar meteen ook een dilemma neergelegd. Hij kan namelijk geen IUI doen met vers zaad als de man in kwestie een donor is. Dat is tegen de wet. Wil ik het met vers zaad doen moet Hij mijn partner zijn.
Kan de kliniek een invries mogelijkheid vinden dan kunnen ze wel IUI met het zaad van Hij doen.
Ik moet dus met Hij om de tafel. Ik weet niet wat Hij wil. Hij heeft gezegd mee te willen werken maar ja, dit gaat wel ver.

Ik ben blij dat ik ben geweest. De dokter heeft me met een goed gevoel naar huis gestuurd. Ik doe alles goed en hij ziet geen reden waarom ik niet zwanger kan worden.
Als ik over 2x nog niet zwanger ben en ik een besluit heb genomen, ben ik welkom voor een orienterend fertiliteits onderzoek. Maar hij neemt afscheid met de wens dat ik snel zwanger ben en ik dus niet voor IUI bij hem hoef aan te kloppen.

donderdag 1 juli 2010

Oppassen

Het gegiechel wordt steeds harder. Ik hoor het water spetteren en als ik opzij kijk zie ik 2 kopjes boven het zwembad uitkomen. Ze spelen een soort prijsuitreiking na, ze zijn een soort idols. Grote broer is zwemmen met zijn vrienden. Die komt alleen thuis om te eten. Dan is ie er weer vandoor om met ze te voetballen.
Ik zit achter de pc, een beetje werken, een beetje surfen. Het is warm en de parasol houdt de brandende zon tegen.
Het is zo makkelijk om op deze kinderen te passen. Ik zit erbij en kijk erna. Ik kook, geef ze wat te drinken en luister naar hun verhalen. Wat is dit leuk! Mocht alles goed gaan dan zit ik over 9 jaar er ook zo bij. In mijn eigen tuin met mijn eigen zwembad. Het lijkt mij fantastisch.

dinsdag 29 juni 2010

Dan ook dit maar een stukje vroeger


Mijn cyclus is een zooitje. Hij doet waar hij zin in heeft. Of is het "zij doet waar ze zin in heeft?" Dat zou wel logisch zin. Ze is net zo eigenwijs als een vrouw. De ene keer is ze te vroeg en de andere keer te laat.
Maar goed, ik weet even niet meer zo goed wanneer ik mijn eisprong kan verwachten. Daarbij geeft mijn lichaam eerder signalen af dat mijn ei gaat vallen dan dat de testen dat aangeven. En daar word ik weer knetter onzeker van.
Hij snapt me. Helaas zijn onze agenda's vol en is het maken van een afspraak een heel gedoe. Zelfs 2 weken voor de valdatum is het passen en meten.
Vanavond komt hij. Veelste vroeg als ik de statistieken moet geloven. Gelukkig kan hij donderdag ook. Weer te vroeg maar dichterbij de statistiekdatum. Misschien lukt het hem om vrijdag een gaatje te vinden. Dat zou ideaal zijn.
Deze maand doe ik het dus maar eens helemaal anders. Wie weet is de truc om vooral naar mijn lichaam te luisteren en niet op de testen te focussen.

maandag 21 juni 2010

Wat... nu al?


Met verbazing kijk ik naar het papiertje in mijn handen. Er zit bloed op. Ik hoef hem niet eens dicht bij mijn ogen te houden, ik zie het zo al heel goed zitten.
Ik gooi het papiertje in het toilet en begin te tellen.
"Donderdag 8, vrijdag 9 dan is het nu dag 10 na mijn eisprong."
Het valt me rauw op mijn dak. Het laatste wat ik had bedacht was dat mijn menstruatie vandaag door zou breken. Veelste vroeg naar mijn idee. Ik verwachtte hem pas dinsdag. Over 4 dagen dus.
Mijn hoofd maakt overuren. Waarom heb ik in godsnaam deze maand een cyclus van maar 24 dagen? Waarom breekt hij na het plassen door? Waarom ben ik niet zwanger?

Later op de dag pak ik een flesje bier uit de koelkast. Voetbal kijken doe ik toch liever met een biertje in mijn handen. En bij de Editors en MUSE drink ik nog een paar biertjes. Ik hoef me niet schuldig te voelen. Ik kan gewoon de dingen doen waar ik zin in heb. Laat ik dat dan maar als troost zien.

dinsdag 15 juni 2010

Voorbereidingen


"Joh, je kan ze alles vragen. Ik zou die kans met 2 handen aangrijpen" zegt vriendin MM.
"Wie weet hebben ze een gouden tip" zegt vriendin K.
"Maar ja, wat vraag ik dan?" Ik vind het lastig om de juiste vragen te bedenken" antwoord ik en sta op. Met een schrijfblok en pen schuif ik weer aan tafel.
Met zijn 3e bespreken we de onderwerpen die ik kan vragen. Van de inseminatie tot baarmoederhalsslijm. Van hormonen tot de voordelen van IUI. Van eileiders tot zaadvriendelijk glijmiddel.
Binnen een half uur staan er een rits vragen op papier. Ik weet niet of ik ze allemaal ga stellen maar ik kom over een paar weken in ieder geval goed voorbereid op mijn afspraak bij de kliniek aan.

zaterdag 12 juni 2010

Ze worden op de proef gesteld


Het zwemmend goud is als het goed is al een dag of 5 op zijn plaats van bestemming. Als het goed is want echt vlekkeloos verliep het niet.

Hij trekt de deur achter zich dicht en ik ren naar boven. Ik draai het potje open en probeer zo goed en kwaad als ik kan het zwemmend goud in mijn spuit te krijgen. Opgelucht dat het meeste erin zit stop ik de spuit in mijn bh en sta op om mijn bed inseminatie-klaar te maken.
Trrriinngg…. mijn huisbel!
"Zou Hij het zijn? Zou Hij iets vergeten zijn?"
Ik ren naar beneden en trek de deur open.
"Goedenavond mevrouw, u hebt een Nee-Nee sticker op uw deur zitten maar ik wilde u toch dit geven." de meneer voor de deur stopt een flyer met Femke Halsema erop in mijn handen.
"U gaat overmorgen toch wel stemmen?" vervolgt hij zijn verhaal.
Verbouwereerd antwoord ik met een "Ja en ik weet ook al op wie"
"Goed zo mevrouw, fijne avond nog." en de meneer loopt weg.

Ik ren weer naar boven. In een sneltreinvaart leg ik het kussen halverwege mijn matras, trek mijn broek uit, ga liggen, duw het kussen onder mijn billen, zap de tv aan en pak het spuitje uit mijn bh.
Ik breng het spuitje in en duw hem beetje bij beetje leeg. Heel rustig, ik neem de tijd.
Nadat hij leeg is kijk ik op de klok, de 15 minuten wachten zijn begonnen.
Na 4 minuten kijk ik weer. Na 6 minuten weer. Na 10 minuten weer. Na 13 minuten weer en dan ik hou het niet meer. Ik wil niet meer met mijn benen omhoog liggen, ik wil gewoon met mijn benen onder mijn kont op de bank zitten.
Ik trek langzaam het spuitje eruit en schrik. Ik heb het spuitje helemaal niet leeg gespoten. Er zit nog bijna zoveel in als toen ik ging liggen. Ik stop hem weer terug en spuit hem nu wel echt leeg. En ja hoor, mijn benen gaan weer omhoog en ik kijk redelijk geirriteerd op de klok. Weer 15 lange minuten in een ongemakkelijke houding tv kijken.
De gedachtes de dagen erna zijn niet hoopgevend. Het zou wel een enorme toevalstreffer zijn als ik nu zwanger ben. Natuurlijk het kan maar het is realistischer dat het niet zo is! De tijd zal het leren.