zaterdag 28 november 2009

De keuze die toch geen keuze is


De andere donor heeft ook contact met een stel. Hij ziet ze dit weekeind, geloof ik. We hebben onze ontmoeting uitgesteld. Nou wij, hij.
Hij denkt dat de keuze makkelijker wordt als we eerst met de anderen om de tafel gaan. Het woord kiezen is daarmee meteen van die tafel geveegd. Klaboem, daar ligt ie.
Maar goed, ik wil hem nog te vriend houden want wie weet "kies" ik toch wel voor hem.

De ene donor zie ik over een paar dagen. Hij zit nu in Berlijn. Jammer voor mij, leuk voor hem. Ik had hem graag gisteren ofzo al ontmoet. Maar ook hier geldt, hou hem te vriend anders wordt het nooit iets.
We ontmoeten elkaar bij mij thuis. Ik heb geen zin meer in openbare gelegenheden. Ik wil gewoon weten of de klik die er op papier is er in het echt ook is en waar dat duidelijk wordt maakt me niets uit. Dus hij komt gewoon bij mij thuis op de koffie. Kan hij meteen zijn "werkplek" verkennen. 
Hij vindt het goed en mijn voorgestelde tijd ook. Dank je wel, meneer de donor.
Nu nog een paar nachtjes slapen en dan weten we meer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen